And she is alive!

Öllum að óvörum býst ég við, en þá vildi ég bara minna á að ég er alive and well, svona eins og sagt er.
Ekki það að ég lifi eitthvað óhemju spennandi lífi, en það er ýmislegt búið að gerast á þeim fimm mánuðum sem ég er búin að vera „fjarverandi", so to speak.

Trassaskapurinn er alveg að fara með mig, en tíminn er búin að vera iðinn við það að skríða úr höndunum á mér. Fyrsta önnin í MH er búin og önnur komin. Fyrir áramót fór ég í Laufskálaréttir, átti afmæli, fékk bílpróf, fékk dísarpáfagauk, losnaði við spangirnar, kíkti á hrossin mín og fóstrið í bumbunni og náði loks öllum jólaprófunum!
Ekki amalegur annarárangur þannig séð ;)

Svo kom aðalviðburður ársins : Hrafnhildur hafði dregið andann í 17 ár þann 5. október 2009! Bílprófið kom einnig þá, en guð hvað það var eins og gjöf frá sjálfum guði, þetta blessaða skírteini!

En til gamans má geta að flestir gefa manni eyrnalokka, pening eða málningardót í afmælisgjöf... en það nægði ekki stelpunum heldur gerðu þær sér lítið fyrir og keyptu dísarpáfagauk!
Ég hafði eitthvað verið að blörta því út úr mér að mig langaði í dísu, og það var víst bara tekið á orðinu því ég fékk einn slíkan í afmælisgjöf. Krílið hlaut nafnið Móna og braggast bara vel hérna... algjör frekja eins og eigandinn en að öðru þá er hún bara fín. Mér til mikillar furðu þá tóku foreldrar mínir henni furðu vel, og djókuðu óspart með það að nú væri enn eitt barnabarnið komið (hrossin mín 4 eru hin barnabörnin)... Hrifningin varð þó fljótt uppurin þegar Mónu tókst alltaf að skíta út um allt án þess að neinn tæki eftir því fyrr en 2 vikum seinna... og þá var fröken „clean-it-all" alveg að missa sig... semsagt, hún móðir mín.


Nýkomin á nýja heimilið - aðeins um það bil 8 vikna gömul


Örlítið búin að skána - ekki jafn tætt og tjátringsleg og fyrst

Ég fór síðan til Kidda að kíkja á litla stóðið mitt í byrjun desember. Þau voru nú öll að braggast alveg ágætlega vel, en mesta ánægju fékk ég að sjá Sýn. Hún var orðin ekkert smá faxprúð og falleg og var ótrúlega sæt. Ég hafði mjög gaman af því að sjá hana, en ég hafði ekki fengið að sjá hana almennilega í langan tíma.


Myndarlega stelpan!


Hún var nú smá forvitin um hvern andskotan ég væri að gera þarna


Sjón frá Hákoti - pabbi Sýnar (http://toelter.beepworld.de/aktuellebilder.htm)

Fálki var nú bara...ég veit ekki einu sinni hvernig ég á að lýsa því... vonandi bara á tímapunkti á ævi sinni - þar sem hann lítur út eins og kjúklingur með fjórar lappir. Faxið var bara nákvæmlega ekkert og þetta risastóra andlit, með þennan risastóra skrokk en ekkert fax, og algjör misræmi í byggingunni... alveg kostulegt að sjá hann! En hann er dúlla... og verður alveg án efa mun fallegri með aldrinum....og sumrinu


Hann er nú alveg soldið sætur kallinn... :)


Stór og myndarlegur - en algjörlega faslaus

Ég er síðan bara hrædd um að Vordís haldi áfram að vera sami litli dvergurinn. Hún var svosem ekkert búin að stækka þannig séð, hvorki á þverlengdina né hæðina. Vonandi kemur þetta með vorinu og græna grasinu...


Litla skjótta loðbrókin

Glóblesa var nú meiri krúttlan. Hún var komin með smá bumbu, enga áberandi þó, en samt gaman að velta því fyrir sér að það er eitthvað lítið líf inn í maganum á þessari truntu minni!
Hún var nú ekkert ósköp spennt að tala við mig, en þegar hún sá að þetta var bara ég og að ég vildi nú bara knús og kossa en ekkert að taka hana úr heimahaganum, þá loksins ákvða hún að heiðra mig með nærveru sinni. Hún var komin með engan smá flóka í faxið, alveg hreint stingur í augun fyrir svona perfectionist eins og mig. En það verður spennandi að sjá hvað kemur út úr þessari bumbu hennar.


Vonandi verður krakkinn svona faxmikill líka!



En þar sem öll mín hross eru vant við látin að vera annaðhvort ólétt, éta á sig gat eða láta togna úr sér, þá þurfti ég að fá lánshross. Það lánshross heitir Björt frá Kjartansstöðum, en hún er undan Tývari frá Kjartansstöðum og Lindu frá Kirkjubæ. Hún er mjög skemmtilegt reiðhross og fín tilbreyting frá brokkstampinum mínum! ;)


Hún er algjör krúttla



Jólin eru svo bara komin og farin, en að venju var étið á sig gat af ljúffengum jólamat. Alveg ótrúlegt hvað ég elska jólin. Synd bara hvað jólafríið var hratt að þjóta í burtu, án þess að tala við kóng né prest! Nú er aftur á móti önnur önnin mín í MH byrjuð og ekkert smá mikið að gera!

En ég ætla bara að leyfa myndunum að tala sínu máli í þessi bloggi, þetta eru allt of margir mánuðir til að fara tala eitthvað spes um þá... Enjoy =)
Og endilega kommentið... skemmtilegra að fá smá feedback :)