Jæja, þá er ég komin til Bretlands... og einnig komin til Sheepcote.

Ef ég byrja bara á byrjuninni, en það var aðfaranótt 16 maí sem ég, mamma og pabbi fórum upp á flugvöll. Auður systir var svo yndisleg að keyra okkur og við værum mætt á flugvöllin kl 6 um morgunin. Flugvélin fór síðan í loftið kl 7:40 og ég steinsvaf mestan hluta leiðarinnar.
Við lentum á Heathrow um hádegið og fórum síðan á rútustöðina til að taka rútu til Watford (sem er einskonar úthverfi London), en þar vorum við komin með hótel. Við enduðum á að bíða eftir rútunni í eina og hálfa klst í engum smá vindi, en þetta bjargaðist allt saman.


Hótelið okkar í Watford

Við eyddum svo tveimur dögum í London og Watford og skoðuðum meðal annars Lestarstöðvarnar og Underground lestarnar (var mjög flott útsýni í Underground lestunum, svartur veggur hvert sem augað eygir...). Við fórum á Oxford Circus en þar er Oxford Street. Ég var að drepast úr hungri og því fórum við á Garfunkels og fengum okkur að borða. Ég fékk þessa dýrindis pizzu sem ég naut alveg í botn. Á meðan við vorum að borða er ég svona 98% viss um að ég hafi séð leikarann Andy Serkis (Gollum í „Lord og the Rings", „The Prestige" og „King Kong") labba framhjá!! Ég var bara að horfa randomly út um gluggann og labbar þá ekki einhver kunnuglegur gaur fyrir utan... og ég bara fæ algjört whipflash sem segir mér að þetta sé hinn eini sanni Andy Serkis! Ég sneri mig síðan næstum því úr hálsliðnum við að glápa á greyið gaurinn en hann horfði á mig eins og ég væri eitthvað mental...
En þetta gerist aðeins í Bretlandi og Ameríku gott fólk...Frægt fólk all over the place!
Synd að ég var ekki úti...þá hefði ég kannski stalkað gaurinn og beðið um eiginhandaráritun =)


Andy Serkis

Eftir matinn fórum við svo til Waterloo þar sem við fórum í „The London Eye" en það er svona risastórt „parísarhjól" þar sem maður getur séð yfir London. Þar á meðal var Big Ben, einhver kastali og svo einhvað fleira virkilega flott.


Einhver kastali og Big Ben


útsýni yfir hele London

Við ætluðum síðan að þjóta heim til að ná Eurovision en við náðum like 3 síðustu atriðunum þar sem við tókum vitlausa lest og fórum allt of hægt og stoppuðum á 2 mínútu fresti á leiðinni til Watford.
Og ég var ekkert smá ánægð með annað sætið... Sjúklega gjöðveikt... Allir vita að annað sætið er alltaf best, þar sem maður fær mikið credit en landið þarf samt ekki að punga út mörg hundruð milljónum til að halda sjóvið...



Svo auðvitað eins og Íslendingum einum er lagið, þá fundum við pöbb rétt hjá hótelinu (The Flag) en við vorum fastagestir þar í tæpa þrjá daga...Reyndar reif borðið gat á buxurnar mínar og ég fékk það bætt með heilli kókflösku, hvílíkt örlæti.


Fastapöbbinn okkar - The Flag


Pabbi á fullu að leika barþjón

Við skelltum okkur síðan með lest að skoða The London bridge, en þar fórum ég og mamma í eitthvað draugahús sem heitir víst The London Bridge Expirience. Þetta var frekar súrt draugahús, þar sem það voru bara lifandi leikarar að elta mann út um allt, en það var frekar óþægilegt actually...
Svo ætluðum við að vera ótrúlega anti-túristaleg og fórum í tveggja hæða bus til að fá bara smá innsýn í London án þess að fara bara á eitthvað sight-seen tour. Við enduðum í lengst út í rassgati, í hverfi sem held ég heitir Hackley og leit út fyrir að vera mikið fátækrahverfi þarna í London. Svakalega flott...
Við enduðum því á að hoppa út og taka bus til baka, en þessi bus ferð tók okkur tæpa tvo tíma. Við sáum samt helling af London sem á nú ekkert að vera eitthvað túristalegt við það, og í raun held ég að fólk búi yfirleitt ekkert allt of vel hérna í Bretlandi...(Fáið nánari útskýringar síðar)


Við ferðuðumst með svona...

Daginn eftir komu svo Stjáni og Hildur til UK, en pabbi fór með lest til Heathrow og „sótti" þau og náði ég bílaleigubílinn. Þeirra áætlun var semsagt að rúnta um Bretland á þeim 10 dögum sem þau ætla vera hérna. Á meðan fórum ég og mamma á High Streetið í Watford og mamma went completely nuts í búð sem kallast víst T.J.Hughes. Ég held án efa að hún hafi keypt alla heilu helvítis búðina á meðan ég rembdist eins og rjúpa við staur að reyna fá hana út og í einhverjar aðrar búðir... Þetta var ekki beint búð sem unglingur gæti hangið lengur en 5 mínútur inn í...
Það eina sem ég endaði því á að kaupa mér í þessu shopping trippi var bók (The Host), gúmmískór (þessir litríku og þægilegu) og X-men 1 og 2 special edition.

Pabbi, Sjáni og Hildur komu síðan á millia 2 og 3 og við fengum okkur, að vana, bita á Flagginu. Svo lögðum við af stað til Hereford á sæta silfurlitaða bílaleigubílnum okkar um 4 leytið. Ferðin tók um það bil 3-4 tíma í þessari blessuðu hægu umferð þar sem keyrðum bókstaflega á 30 km hraða mest alla leiðina. Svo bætti það ekki úr skák og reyndar var það mjög fyndið að Stjáni keyrði svolítið mikið vinstra megin á akgreininni svo að stundum munaði ekki miklu að við rækjumst í næsta bíl eða færum bara upp á gangstéttina. Það var síðan ekkert smá mikið vesen að leita af þessu pleisi (við vorum samt með GPS tæki) svo ég var ekki komin á Sheepcote fyrr  en um 8 leytið.

Ég deili semsagt herbergi með 24 ára stelpu sem heitir Tereza,  en hún er víst frá Tékklandi.  Svo eru nokkuð margir hérna í viðbót og það væri kannski líka gott að minnast á það að ég er yngst hérna. Það er semsagt Ellie (Ástralíu), Susie og Traylock (Írlandi), Cherylea (London), Sara (Svíþjóð), Katarina (Slóvenía), Minna (Estóníu) og svo auðvitað Tereza.
Svo er einnig Kara en hún er „headgirl" hérna og ég held að hún sé búin að vera hérna í heil 7-8 ár... Svo er það auðvitað David og Serena Pincus og dóttir þeirra Lucy.


Aðalhúsið...inngangurinn fyrir mig er fyrir aftan hjólhýsið

Aðstaðan hérna fyrir hrossin er frábær. Hrossin eru í risastórum stíum sem er opið út en það væri svona 3-4 íslenskum hestum troðið inn í eina svona stíu eins og þeir eru í. Svo er líka svona walker tæki sem hrossin eru sett í einu sinni á dag til að láta þau labba og fá smá hreyfingu. Þau fá reyndar eiginlega aldrei að fara út á tún eða er hleypt eitthvað út af viti, en sum fá það. Alls ekki mörg þó, sem mér finnst allsvakalegur galli hérna. Hrossunum leiðist svo og eru svo bitur á að vera alltaf læst inni að flest þeirra eru ekkert smá grumpy og eru alltaf að hóta manni að bíta mann eða jafnvel sparka.


Main yard


Wendy krúsídúlla


Back yard

Síðan er alveg fáránlegt hvað það er gert mikið mál úr öllu saman hérna... T.d. ef að maður þarf að teyma graðhest eitthvert, þá þurfa alltaf 2 manneskjur að vera hlið við hlið svona „ef" graðhesturinn skildi bara allt í einu flippa. Svo má alls ekki koma með annað hest inn á stallion yard sem á ekki heima þar, þar sem graðhestarnir gætu flippað INNI Í stíunum...
Svo er alveg stranglega bannað að gleyma að slökkva á walkernum ef enginn hestur er í honum, svo þurfa allir að vera með hjálm þegar graðhestur er leiddur að meri þó maður sé í 20 m fjarlægð. Ég skil það kannski þar sem þessi graðhestur varð completely mental þegar hann á merina og vissi hvað hann væri að fara gera og prjónaði út um allt eins og fáviti.

Jahh... you see what I'm getting at... þetta er ekki alveg svona happy go lucky eins og heima, allt miklu meira eftir to do listanum og eitthvað þannig. Ekkert spontant...

En þessi hross hérna eru ekkert smá stór og eiginlega miklu hættulegri en íslensku hrossin. Ég er t.d. tvisvar búin að láta traðka á mér hérna...og ég er með rosastóra marbletti þar sem það gerðist. Trúiði mér, ég er sko alveg hætt að finna fyrir því þegar íslenskur hestur traðkar á mér eða manneskja, en guð minn góður hvað þetta var vont!


Fóturinn á mér varð tvöfaldur og marið varð um tvisvar sinnum stærra...

Aðstaðan fyrir okkur er þó ekki alveg það glamourus... Ef þið mynduð sjá baðherbergið hérna mynduð þið hlaupa gargandi út... Þetta er eins og baðherbergi á Íslandi frá 1960 eða eitthvað, kóngulær út um allt og eldgamalt klósett. Herbergið er alveg kósý, samt ef það er mikill kuldi úti er það svo ótrúlega kalt og rakt hérna inni að það er ekki fyndið. Best bara að opna aldrei gluggan og þá kannski lifir maður...


Herbergið, rúmið mitt er þetta bleika...


Hið fallega og vel hirta klósett, með kóngulóm út um allt...

Tippical dagur hérna á Sheepcote er semsagt að vakna kl 06:45 (hef aldrei á minni stuttu ævi vaknað svona snemma nema við MJÖG sérstök tilefni)og ég á að vera mætt út kl 7. Það eru 4 „yardar" hérna en það er „main yard", „back yard", „stallion yard" og svo „pony yard". Ég er búin að vera á main yard síðan ég kom, en þar eru flest hrossin og mest að gerast. Við gefum semsagt hrossunum hey kl 7 og síðan setjum við sum hross í walkerið og mokum út. Svo erum við bara að setja hesta inn og af walkernum, sópa, moka og eitthvað tilfallandi þangað til kl 9. Á milli 9 og 10 er morgunmatur og yfirleitt rotast ég á milli 9:15 og 10. Frá kl 10-11 erum við bara að „skip out" en það þýðir að taka skítinn úr stíunum hjá hrossunum sem þau hafa skitið síðan um morgunin...( I know...) og svo erum við að kemba hrossunum og fylla heynet og fylla hjólbörurnar af heyi. Svo leggjum við á fyrir David eða Serenu ef þau fara á bak, sko tipp topp þjónusta hérna fyrir þau...
Á milli 11 og 12 erum við síðan að gera okkur reddý til að fara á hestbak, en það er alltaf sameiginlegur „lesson" kl 12.


Reiðhöllin og úti aðstaðan beint fyrir utan...

Undanfarið er ég búin að vera ríða hesti sem heitir Tom (Thomas) en hann er jarpskjóttur „cob" og er jafnstór og íslenskur hestur nema miklu feitari og breiðari. Tom er mjög fínn, en hann er soldið latur. Mér fannst þó allavega mjög ´fint að venjast aðeins öllu kerfinu á hesti sem ég er vön stærðinni.
Í dag reið ég hinsvegar brúnblesóttri meri sem heitir Beauty, en hún er svona „stór hestur" og virkilega löt. Það var ekkert ótrúlega skrítið að faraá svona stóran hest eins og ég hélt að það yrði en djöfull var erfitt að koma bykkjunni áfram. Svo er brokkið miklu hastara og erfiðara ásetu svo ég var þarna hoppandi út um allt. Davið bað mig þá um að láta hana gera „canter" en það er svona hægt stökk. Ég kom bykkjunni ekki áfram sama hvað ég reyndi og gerði mig að algjöru fífli.... Held mér líki barasta betur við Tom, feita pónýið mitt...


Tom


Algjör töffari...


Kal og Beauty (brúnblesótta)

En allavega... tíminn er semsagt búinn kl 1 en þá byrjar hádegismaturinn okkar. Svo kl 2 komum við aftur út og „skip out" (semsagt moka meiri skít) og svo kembum við þeim sem var riðið fyrr um daginn og gerum allskonar þannig. Svo er gefið um 4 leytið og um hálfimm er gefið fóðurbætir og þegar hrossin eru búin með það tökum við dallana úr stíunum og setjum ábreiðurnar á þá. Þá er dagurinn basicly bara búinn og ég fer inn og hangi í tölvunni...=)

Ég er bara ekki búin að hafa eirð í mér til að lesa t.d. eða gera eitthvað annað af viti. Ég þvoði t.d. fötin mín í fyrsta skipti núna bara um daginn, en ég er búin að vera hérna í rúmlega viku. Svo var ég einnig mjög dugleg á frídeginum mínum og ryksugaði herbergið mitt. Það er þó aðeins skárra en fyrr núna, en það þarf virkilega mikið til ef þetta herbergi ætti að verða tandurhreint...

Ég var allavega í fríi í gær, og ég ætlaði sko að sofa feitt út, en nei...ég var vöknuð um 8 leytið en náði að bylta mér og dotta til kl hálf tíu... Algjörlega ömurleg frammistaða. Ég er núna orðins vo vön að vakna svona snemma að það er ómögulegt að ætla fara sofa út, þar sem þú rotast alltaf um 11 leytið.

Föstudaginn í seinustu viku skelltum ég, Cherylea, Ellie, Sara, Susie og Tray út að borða í Hereford á stað sem heitir held ég Weatherspoon. Ég bjóst nú ekki við neinu meiru, en jújú... við enduðum á klúbbarölti og það var bara hörkustuð ;) Ég komst að því að malibu í kók er nýji uppáhalds drykkurinn minn, og svo er alveg syndsamlegur munur á að kaupa áfengi hérna og heima, og ÞRÁTT fyrir lélega gengið!
En allavega, þetta kvöld var bara ósköp ánægjulegt, þó það endaði nú á einhvern furðulegan hátt sem þarf ekkert nánar að taka fram, en ég varð ekkert smá þreytt daginn eftir. Skjátan hún Ellie var nógu heppin að hafa sinn off-day daginn eftir svo það var mikil öfund í hennar garð þann dag =)


Frá vinstri : Ég, Sara, Cherylea, Ellie og Traylock

En allavega... vildi bara láta ykkur vita að ég er ennþá lifandi og hef það bara ágætt. Þetta er fínt hérna, en ekkert eitthvað alveg eins og bjóst við...
Það sem mér finnst verst við þetta allt saman er hversu ófjölbreytt þetta allt er. Allir dagar eru eins að mestu leyti og maður gerir lítið annað en að moka, kemba, gefa hey og sópa. Best er þó að þetta er allt önnur reynsla fyrir mig og núna veit ég betur hvernig þetta er í öðrum löndum og því um líkt...Það er gott að búa að þeirri reynslu held ég.
Ég held samt að ég fari heim eitthvað fyrr en áætlað var þar þar sem ég veit alveg að ég meika ekkert allt sumarið svona. Spurning hvað maður gerir þegar maður kemur heim, en maður finnur bara út úr því. Ég veit allavega að mig langar aðeins að sjá meira en hrossaskít í allt sumar. Ég ætla því að koma heim eftir nokkrar vikur hérna í viðbót og fara ef til vill í hestaferðir og kannski fara bara að taka mín hross inn eða eitthvað...Þetta verður spennó... Ég ætla samt að njóta mín í botn hérna í Bretlandi á meðan ég verð hérna, enginnv afi á því!

En ég ætla fara rotast núna, svo ég geti vaknað aftur á morgun.
Endilega kommentið, svona fyrst ég  eyddi öllum kvöldinu mínu í að blogga fyrir ykkur og setja myndir =D