And she is alive!

Öllum að óvörum býst ég við, en þá vildi ég bara minna á að ég er alive and well, svona eins og sagt er.
Ekki það að ég lifi eitthvað óhemju spennandi lífi, en það er ýmislegt búið að gerast á þeim fimm mánuðum sem ég er búin að vera „fjarverandi", so to speak.

Trassaskapurinn er alveg að fara með mig, en tíminn er búin að vera iðinn við það að skríða úr höndunum á mér. Fyrsta önnin í MH er búin og önnur komin. Fyrir áramót fór ég í Laufskálaréttir, átti afmæli, fékk bílpróf, fékk dísarpáfagauk, losnaði við spangirnar, kíkti á hrossin mín og fóstrið í bumbunni og náði loks öllum jólaprófunum!
Ekki amalegur annarárangur þannig séð ;)

Svo kom aðalviðburður ársins : Hrafnhildur hafði dregið andann í 17 ár þann 5. október 2009! Bílprófið kom einnig þá, en guð hvað það var eins og gjöf frá sjálfum guði, þetta blessaða skírteini!

En til gamans má geta að flestir gefa manni eyrnalokka, pening eða málningardót í afmælisgjöf... en það nægði ekki stelpunum heldur gerðu þær sér lítið fyrir og keyptu dísarpáfagauk!
Ég hafði eitthvað verið að blörta því út úr mér að mig langaði í dísu, og það var víst bara tekið á orðinu því ég fékk einn slíkan í afmælisgjöf. Krílið hlaut nafnið Móna og braggast bara vel hérna... algjör frekja eins og eigandinn en að öðru þá er hún bara fín. Mér til mikillar furðu þá tóku foreldrar mínir henni furðu vel, og djókuðu óspart með það að nú væri enn eitt barnabarnið komið (hrossin mín 4 eru hin barnabörnin)... Hrifningin varð þó fljótt uppurin þegar Mónu tókst alltaf að skíta út um allt án þess að neinn tæki eftir því fyrr en 2 vikum seinna... og þá var fröken „clean-it-all" alveg að missa sig... semsagt, hún móðir mín.


Nýkomin á nýja heimilið - aðeins um það bil 8 vikna gömul


Örlítið búin að skána - ekki jafn tætt og tjátringsleg og fyrst

Ég fór síðan til Kidda að kíkja á litla stóðið mitt í byrjun desember. Þau voru nú öll að braggast alveg ágætlega vel, en mesta ánægju fékk ég að sjá Sýn. Hún var orðin ekkert smá faxprúð og falleg og var ótrúlega sæt. Ég hafði mjög gaman af því að sjá hana, en ég hafði ekki fengið að sjá hana almennilega í langan tíma.


Myndarlega stelpan!


Hún var nú smá forvitin um hvern andskotan ég væri að gera þarna


Sjón frá Hákoti - pabbi Sýnar (http://toelter.beepworld.de/aktuellebilder.htm)

Fálki var nú bara...ég veit ekki einu sinni hvernig ég á að lýsa því... vonandi bara á tímapunkti á ævi sinni - þar sem hann lítur út eins og kjúklingur með fjórar lappir. Faxið var bara nákvæmlega ekkert og þetta risastóra andlit, með þennan risastóra skrokk en ekkert fax, og algjör misræmi í byggingunni... alveg kostulegt að sjá hann! En hann er dúlla... og verður alveg án efa mun fallegri með aldrinum....og sumrinu


Hann er nú alveg soldið sætur kallinn... :)


Stór og myndarlegur - en algjörlega faslaus

Ég er síðan bara hrædd um að Vordís haldi áfram að vera sami litli dvergurinn. Hún var svosem ekkert búin að stækka þannig séð, hvorki á þverlengdina né hæðina. Vonandi kemur þetta með vorinu og græna grasinu...


Litla skjótta loðbrókin

Glóblesa var nú meiri krúttlan. Hún var komin með smá bumbu, enga áberandi þó, en samt gaman að velta því fyrir sér að það er eitthvað lítið líf inn í maganum á þessari truntu minni!
Hún var nú ekkert ósköp spennt að tala við mig, en þegar hún sá að þetta var bara ég og að ég vildi nú bara knús og kossa en ekkert að taka hana úr heimahaganum, þá loksins ákvða hún að heiðra mig með nærveru sinni. Hún var komin með engan smá flóka í faxið, alveg hreint stingur í augun fyrir svona perfectionist eins og mig. En það verður spennandi að sjá hvað kemur út úr þessari bumbu hennar.


Vonandi verður krakkinn svona faxmikill líka!



En þar sem öll mín hross eru vant við látin að vera annaðhvort ólétt, éta á sig gat eða láta togna úr sér, þá þurfti ég að fá lánshross. Það lánshross heitir Björt frá Kjartansstöðum, en hún er undan Tývari frá Kjartansstöðum og Lindu frá Kirkjubæ. Hún er mjög skemmtilegt reiðhross og fín tilbreyting frá brokkstampinum mínum! ;)


Hún er algjör krúttla



Jólin eru svo bara komin og farin, en að venju var étið á sig gat af ljúffengum jólamat. Alveg ótrúlegt hvað ég elska jólin. Synd bara hvað jólafríið var hratt að þjóta í burtu, án þess að tala við kóng né prest! Nú er aftur á móti önnur önnin mín í MH byrjuð og ekkert smá mikið að gera!

En ég ætla bara að leyfa myndunum að tala sínu máli í þessi bloggi, þetta eru allt of margir mánuðir til að fara tala eitthvað spes um þá... Enjoy =)
Og endilega kommentið... skemmtilegra að fá smá feedback :)

 

Þá eru bara komnir tæpir 2 mánuðir síðan ég lét seinast í mér heyra!
Ég veit að það er ekkert til að monta sig yfir, en því miður ákvað talvan mín að slökkva bara á sér um miðjan júlí og vilja ekkert kveikja á sér aftur. Því var hún búin að vera í viðgerð síðan 15 júlí eða í 5 fjandans vikur sem er auðvitað bara fáránlegt. Ég fékk hana síðan bara aftur í dag, en hún er sem betur fer aftur komin í gott lag núna og með öllum myndunum og draslinu mínu þrátt fyrir að eitthvað hafi verið að harða disknum! Guð minn almáttugur hvað ég er fegin =)
Ég var hérna nagandi á mér neglurnar í 5 vikur yfir því hvort öll gögnin mín væru ónýt,  þar á meðal allar myndir síðustu 2 ára og öll skólagögnin mín... en þá er það búið bara og um að gera að blogga um það sem hefur safnast upp í allt sumar!


Að morgni 16 júní var ég semsagt búin að pakka öllum föggum mínum í Sheepcote og tilbúin að leggja loksins af stað heim. Treylock var svo yndislegur að keyra mig á bus stationið í Hereford, en þar kom babb í bátinn þar sem að miðinn sem ég þurfti í rútuna var einungis hægt að kaupa á hinum enda bæjarins. En bílstjórinn ákvað víst að vera eitthvað góður og hleypti mér upp í bara með því að borga ein 20 pund.
Rútuferðin tók um það bil 4 tíma, frá 9 um morgunin til 1 að hádegi, en ég sá hinar ýmsu sveitir Bretlands sem var bara mjög gaman og áhugavert. Ég alveg hreint elska þessi litlu kósý og sætu „bóndabæi" þarna í sveitum Bretlands =)
Svona þegar ég hugsa um það þá vildi ég miklu frekar eiga heima í litlu þorpi í Bretlandi kannski svona klst frá London heldur en í London sjálfri, þar myndi ég nú held ég bara fara af taugum.

En ég kom á Heathrow um kl 1 og þar sem vélin mín átti ekkert að fara fyrr en um 9 leytið um kvöldið, þá gat ég ekki tékkað mig inn í the actual „fríhöfnina" svo ég þurfti bara að gjöra svo vel að troða mér með mínar föggur á einhvern veitingastað þarna og bíða til kl 7 til að fá að fara inn. Í þessar 6 klst var ég því að teikna og láta mér leiðast á veitingastað á flugvellinum... mesta skemmtun get ég sagt ykkur.

Svo flaug ég bara heim um 9 leytið á breskum tíma en var því komin heim um 11 leytið á íslenskum tíma. Ég var svo bara í mestu makindum að versla í fríhöfninni, nýlent þegar Linda Karen hringir brjáluð í mig og segir mér að Spóla hafi kastað (fætt folaldið fyrir „unhorsey" fólk) fyrr um kvöldið. Ég var auðvitað svo spennt líka að við spóluðum austur á Kjartansstaði til að kíkja á nýfædda folaldið kl 2 um nóttina.
Það kom í ljós að þetta var rauðtvístjörnótt merfolald sem hlaut nafnið Eldey frá Reykjavík. Algjör rúsína þetta kríli =) Var bara um það bil 6 klst gömul þegar við kíktum á hana.
Við komum síðan ekki í bæinn fyrr en kl 5 um nóttina, en þá steinrotaðist maður hreinlega.


Eldey litla, alveg ný greyið, um það bil 6 klst gömul


Örlítið búin að braggast stelpan

Fyrstu vikurnar eftir það var ég bara að tjilla með Lindu upp í hesthúsi og svona, en það var bara búið að ganga ágætlega með Stillingu =)
18. Júní skelltum við okkur austur að kíkja á Eldeyju og einnig graddann sem við vorum að velta fyrir okkur. Graddinn var bara í hörku stuði og var sko fegin því að fá að kíkja aðeins út og hlaupa.


Töfrasonurinn

Linda hélt svo Spólu við graddann um miðjan júní, en við vorum búnar að ákveða að halda hryssunum okkar undir þennan graðhest. Greyið folinn var hreinn sveinn og var svona svolítið hikandi hvernig ætti að fara að þessu, en það gekk upp að lokum og hann stóð sig bara vel í öll skiptin eftir það. Svo ákvað ég að taka Glóblesu og Vordísi inn um sumarið í þeim tilgangi að temja Vordísi og nota Glóblesu til að hjálpa mér.

Svo auðvitað þurfti maður að finna sér vinnu til að halda öllum þessum bykkjum uppi, en ég var svo heppin að fá vinnu í hjúkrunarheimilinu Sóltúni.

Ég fór semsagt í atvinnuviðtal í Sóltúni miðvikudaginn 24. Júní og bara um kvöldið skellti ég mér svo austur að ná í Glóblesu og Vordísi í bæinn, ásamt því að vinna eitthvað í Smárahestasíðunni.
Daginn eftir fórum við í Þykkvabæinn með kerru til að pikka þær upp, en þær áttu að vera í Safamýrinni, risastórum haga í Þykkvabæ. Í stað þess voru þær einu stykki ofar, í haga sem var ennþá stærri!
Þess vegna fauk öll von um að ná Vordísi þar sem réttin var einu stykki neðar og ekki séns að reka allt þetta stóð. En við ætluðum þó að reyna ná í Glóblesu þar sem hún átti að fara undir hestinn.
Kellan stóð bara rétt við hliðið ásamt Vordísi, Fálka og einhverjum hrossum frá Kidda. Ég labbaði því bara beint að henni og náði henni og horfði bara með sorgarsvip á Vordísi sem var þarna rétt hjá. En grunaði ekki Gvend... Vordís elti Glóblesu alla leiðina niður að hliðinu, svo við Kiddi gerðum okkar allra besta til að koma henni yfir brúna og volla! Hún elti Glóblesu alveg án þess að hika yfir brúna, yfir hitt stykkið og yfir aðra brú og bein upp á kerru!!


Vordís á Ásmundarstöðum

Glóblesa sem hefur alltaf verið þessi lóner og utangátta við öll hross var bara allt í einu orðin „foringinn" hjá hrossunum hans Kidda. Svo hafa Vordís og Glóblesa greinilega vingast eitthvað extra mikið en Vordís var nánast eins og folaldið hennar, hún vék ekki frá henni!
Skvísunum var bara skutlað upp á Ásmundarstaði þar sem þær verða í vetur, en seinna um daginn fórum við með Glóblesu upp á Kjartansstaði þar sem hún fékk að vera um nóttina. Hún ætlaði þó ekki að fara burt frá Vordísi og hinum folaldshryssunum, sem voru á túninu hjá Kidda, þegjandi og hljóðalaust svo það endaði á hálftíma elti og brotnum rafmagnsgirðingum... eitthvað sem ég hefði aldrei búist við af þessari góðlátlegu og gæfu meri. Hún hefur víst eitthvað smitast af villieðlinu í hinum folaldshryssunum eða eitthvað, en eitthvað mikið hlýtur að hafa skeð þvi hún var bara að tapa vitinu.


Glóblesa á Kjartansstöðum

Svo um föstudagsmorgunin kom Linda og sótti mig á Ásmundarstaði til þess að halda Glóblesu. Það gekk bara vel en hún var í alveg bullandi látum.
Ég fór bara aftur til Kidda síðan og fékk að ríða með fyrsta daginn í hestferð með liðinu sem á Forsæti í Landeyjunum. Lýdía var að sjálfsögðu þar, en ég var síðan bara í Forsæti um kvöldið að flippa í guitar hero! Alveg glataður gítarleikari hér á ferð...
Það er alveg svakalega flott aðstaða á Forsæti svo að yfirleitt missi ég vatnið bara í hvert skipti sem ég fer þangað, þetta væri svona perfekt aðstaða fyrir mann með flottu landi.

Á laugardaginn flaut ég svo með Kidda í bæinn en á leiðinni héldum við Glóblesu aftur. Um að gera að tryggja árangur sjáiði til ;)
Svo var bara haskað sér í bæinn þar sem brúðkaupið hjá Björg frænku minni og gaurnum hennar, Sigurgeir var kl 4. Það var bara mjög falleg athögn sem stóð alveg til kl 1 um nóttina.

En ekki gat ég bara látið Glóblesu og Vordísi vera fyrir austan svo ég, pabbi og Sigrún skelltum okkur austur eldsnemma á sunnudeginum 28. Júní til að ná í þær. Það reyndist mun auðveldara en ég hélt að ná Vordísi upp á kerruna, en við náðum bara fyrst í Glóblesu á Kjartansstaði (héldum henni í leiðinni) og létum Vordísi elta hana upp á kerruna.
Þær komu svo bara í bæinn og Bjarni járnaði þær fyrir mig. Það gekk ótrúlega vel að járna Vordísi, en ég hafði verið búin að leika mér smá að því að smelliþjálfa hana áður en hann kom og það hafði bara gengið ótrúlega vel. Hún fattaði þetta ekkert smá fljótt og bara út af þessu var hún ótrúlega spök og forvitin ásamt því að það mátti gera mjög mikið við hana án þess að hún flippaði, þar á meðal að járna hana. Þetta var allavega þægasta 3 vetra trippi sem ég hef tekið þátt í að járna eða séð járnað.


Stöllurnar alveg nýkomnar inn =)


Byrjað að trimma og kennt að teymast utan á ;)

Ég byrjaði á Sóltúni 29. Júní en Hildur Ýr var með mig í aðlögun fyrsta daginn. Það er mjög hentugt að vinna einhvers staðar þar sem flestar vinkonur manns eru að vinna er ég búin að komast að =)

3-4 Júlí var Fjórðungsmót Vesturlands á Kaldármelum og auðvitað þurftum við stelpurnar að skella okkur. Ég, Inga Lára, Selma,  Hildur og Sigrún fórum því allar vestur með tjaldið og bakpokann og skemmtum okkur bara mjög vel. Þetta var hörkustuð þarna, en eins og allir vita finnur maður hvergi skemmtilegri djammara en hestafólk ;D


Fjör á Kaldármelum =D

Það gekk síðan bara eftir það ótrúlega vel með Vordísi, en hún vildi fyrst ekkert mikið lónserast, heldur reyndi hún að prjóna yfir gerðið og þegar það virkaði ekki reyndi hún að gefa mér nokkur vel valin spörk með afturendanum þegar ég pikkaði í hana með písknum. Hún var þó fljót að átta sig hvað hún ætti að gera með smá hjálp frá smelluþjálfuninni.
Ég henti svo bara hnakk á hana í fyrsta skipti 11 júlí og um það bil viku seinna skellti ég mér á bak á henni í fyrsta skipti. Hún var bara eins og engill og gerði ekki neitt, en það gæti auðvitað verið út af því að hún er of lítil til að gera nokkurn skapan hlut.


Fyrsta skipti með hnakkinn

Glóblesa fór í sónar 15. Júlí og það kom í ljós að hún væri með fyli, en ég er varla enn búin að átta mig á þeim fréttum þar sem þetta er allt svo súrrealískt. Glóblesa að verða mamma og ég amma! Og ég verð ræktandinn á þessu hrossi... það finnst mér allt svo fyndið og óraunverulegt svona eins og ástandið er í dag =) hehe
En það var nú svolítið skondið að horfa upp á breytinguna á því hvernig hryssan lét, en venjulega var hún ekkert að böggast í neinum hrossum nema þau bögguðust í henni á undan. Núna lætur hún eins og fáviti, bítandi alla sem koma nálægt henni og sparkandi og alveg svakalegt stuð bara... Hormónakerfið hennar greinilega alveg í ruglinu.


Hún er alveg ótrúlega fasmikil þessi hryssa...það verður bara að segjast eins og er... vonandi verður barnið í bumbunni það líka =)

En svo kíkti ég líka vestur á Tálknafjörð á ættarmót í föðurfjölskyldunni 17-19 júlí en það var bara alveg ágætt. Auður og co og Alli og co fengu að fljóta með undir því yfirskini að vera fóstubörn pabba svo það var bara mjög fínt að hafa þau líka =)

Þegar ég kom heim að vestan dreif ég mig bara að fara á bak á Vordísi bundna utan á og svo ein, en ég var byrjuð að ríða henni einni bara út um allt eftir viku. Þetta hross er algjört gæðablóð og virkilega geðgóð og mig hlakkar bara soldið til að fara vinna meira með hana. Laflaus gangur og virðist viljug áfram og engin hræðsla. Enn sem komið er ríð ég henni einungis á Beisli án Méla, en hennar vegna ætla ég að kenna henni á mél í vetur, ef ég sel hana einhverntíman. Ég reið henni úti og bara út um allt með Beisli án Méla og hún hlýddi mér í einu og öllu, alveg frábær tjáskiptaleið, sérstaklega fyrir trippi.


Við á leið í reiðtúr, mamma ekki alveg að fatta að fæturnir tilheyra hestinum líka ;)

Þar sem Vordís var orðin reiðfær og Glóblesa snargeðveik í reið sem og í umgengni vildi ég bara setja þær út aftur sem fyrst svo við hentum þeim bara út 6. Ágúst en Linda henti líka Stillingu út þá. Þær voru nú held ég ansi fegnar frelsinu, en alltaf þegar ég setti þær út að bíta hjá hesthúsinu þá voru þær að hlaupa á milli grasbletta og var komin svona smá leikur í þær.
Vordís var orðin ekkert smá spök og ég náði bara í hana eins og ekkert væri þegar ég sleppti henni til að bíta. Hún kannski verður bara svona ligeglad og yfirveguð eins og Glóblesa =)


Mín að éta með fallega græna stallmúlinn sem var sérstaklega keyptur fyrir hana =)

Ég fór síðan líka í hvalaskoðun í sumar, með mömmu, pabba, Markúsi og Alla litla en það var bara ósköp gaman og áhugavert. Við sáum einhverjar nokkrar hrefnur, hnýðinga og svo hnúfubak sem sýndi sig sko alveg slatta mikið fyrir framan skipin. Hann kom ekkert smá nálægt bátnum sem við vorum á og sýndi bakið og sporðinn og allt klabbið bara. Mjög skemmtilegt að sjá þetta og hrein synd að leyfilegt skuli að veiða þá.

Annars hef ég bara verið að vinna og svona í sumar og gert lítið annað en að vera hestast og vinna á Sóltúni og næla sér í svona smá pening. Ég fór reyndar 11. Ágúst með Lindu að skoða Eldeyju og láta sóna Spólu. Spóla var líka fylfull svo við eigum von á samfeðra systkinum undan systrum... mjög svo skondið =)
Eldey var líka bara orðin hörkuskvísa, orin stór og fín og orðin sótrauð! Öfund! =D hehe

En ég segi þetta bara gott í bili, enda er þetta practically allt sumarið mitt í hnotskurn ;)


Svona ein sæt að lokum =) Hún leyfði mér að klappa sér og allt liggjandi

 

Jæja... Þá er kominn 14. Júní og ég ekkert bloggað í óratíma. Ég hef þó góða afsökun þar sem ég rotast yfirleitt á milli 9 og 10 hérna, sem er á milli 8 og 9 heima. Ég er samt búin að vera nokkuð ágæt í því að smella af myndum sem eru by the way komnar á fjésbókina mína fyrir þá sem hafa áhuga.

Allavega, það nýjasta í fréttum er það að ég er að koma á klakann 16 júní, eða eftir 2 daga. Ástæðan er margvísleg, en segjum bara að ég er ekki alveg sátt með þessa dvöl mína hérna. Í raun kom ég hingað með engar væntingar né var ég að búast við neinu því í raun vissi ég ekkert hvað ég var að koma mér út í. Sorglega raunin er sú, að þrátt fyrir að hafa ekki haft neinar væntingar er ég bara alls ekki sátt með margt hérna og mér finnst algjör bömmer að þurfa koam heim fyrr út af þessu.

Bara til að gefa ykkur smá innsýn í þetta þá ætla ég að lista upp „pros and cons" (kosti og galla) við veru mína hér.

Gallar :

• 1. Maðurinn (David Pincus) sem stjórnar þessu batteríi er alveg ágætur stundum. En þegar það fýkur í hann þá fýkur í hann. Og yfirleitt er engin rosaleg ástæða fyrir köstunum, heldur bara ef hann var að kenna leiðinlegum nemanda, ef hestur slapp og hljóp einhverja smá vegalengd en samt náðum við honum og ef ekki er lagt rétt á fyrir hann.
  
  Þegar hann fær þessi köst lætur hann þau oftar en ekki bitna á okkur, nemendunum (eða ætti ég að segja þrælunum), þó að stundum sé það okkar alls óviðkomandi.
  Ég skil og viðurkenni það alveg að ef maður gerði eitthvað svakalegt rangt að þá sé allt í lagi að láta mann heyra það, en stundum er þetta gjörsamlega tilefnilslaust eða hann gerir of mikið mál úr hlutunum. En ef David byrjar þá hættir hann ekkert.
  Einnig á hann það til að velja sér upppáhöld og kenna þeim miklu meira en hinum í sameiginlega reiðtímanum.

David í hásætinu að kenna... =) 

• 2. Ég fæ stundum svolítið á tilfinninguna að ég sé bara komin aftur á 17. öldina. Ekki einungis út af gömlu húsunum heldur hvernig komið er fram við fólkið hérna. Við sem vinnum hérna með hestana erum öll í sjálfboðavinnu og vinnum fyrir kennslu. En þaðð stoppar ekki David og þau að tríta okkur eins og algjörar (sorry) þjónustutíkur.
  Við leggjum á fyrir þau, við þvoum hrossin fyrir þau, við þvoum þeirra reiðtygi, við nuddum hestana þeirra, við látum sparka okkur og bíta af þeirra hestum og við basicly sjáum um allt hérna. Þessi staður myndi ekki fúnkera án þessara nemenda hérna. Þau mæta semsagt út og fá hestinn tandurhreinann og lagðan á og fara beint á bak
  .
  Svo þegar þau fara á sýningu eigum við að seja allt á kerruna og passa að allt sé tilbúið og taka réttu stærðina af stívélum fyrir þau, setja réttu hnakkanna og svo framvegis. Það sem ég furða mig á er afhverju hann reddar ekki sjálfur því sem má alls ekki gleymast eða fara forgörðum. Hann vill frekar taka sénsinn og fá að öskra á þann sem er „ábyrgur" fyrir gleymskunni.

 

• 3. Annað 17. aldar mál. Maturinn og húsnæðið. Við erum semsagt að vinna fyrir reiðkennslu, mat og húsnæði. Þetta væri fínn díll ef einhvað af þessu væri fullnægjandi.
  
  Maturinn er vægast sagt óviðunandi. Við erum 10 manns og fáum €100 (20 þús) á viku til að kaupa í matinn fyrir okkur. Það gerir 2000 kr á mannin á viku sem gerir 8000 kr á haus á mánuði. Hver lifir á 8000 kr á mánuði í mat? Jú...við, þar sem við fáum aldrei að kaupa neitt kjöt nema frosna fiskborgara og kjúklingaborgara, hakk og stöku sinnum beikon.
  Okkar matur er rice pudding, frosnar pizzur, pasta, múslí og brauð basicly. Ef við viljum eitthvað annað þá er það bara gjöra svo vel að kaupa það sjálfur fyrir þína eigin peninga. Svo ef maður er hérna lengi og vill lifa á einhverju öðru en einómum hitaeiningum þá verður allur ævisparnaðurinn farinn þegar maður kemur aftur heim. How lovely.
  
  Húsnæðið er einnig frekar riský... Nú veit ég ekki hvort þetta sé hin typpical breski lifnaðarháttur en það veit ég að Íslendingur lætur ekki bjóða sér þetta (jú ég, þar sem ég ER að láta bjóða mér þetta). Við Íslendingar erum, eins og allir vita, útrásarvíkingar sem kunna að njóta lífsgæða... og þetta eru ekki lífsgæði. Ég deili semsagt ágætlega stóru herbergi með einni stelpu, en þetta herbergi býr bara yfir einum ofni sem virkar ekki eftir skipunum heldur bara spontanously. Svo vill það svo til að það safnast þvílíkur raki fyrir í þessu herbergi að maður á stundum erfitt með andardrátt og ef það er rigning er herbergið eins og frystiklefi þar sem það er kaldara inn í herberginu en út í rigningunni. Ég er heppin að hafa nefið ennþá á mér eftir allar þessar rigningarnætur hérna...
  
  Við erum ekki með neina atstöðu fyrir okkur nema okkar herbergi og eldhúsið, en við deilum hvorki húsi né eldhúsi með „yfirstéttinni". Sumir eru í „the flat" en það er lítið hús fyrir ofan hesthúsin. Þar er okkar pínulitla eldhús, ætlað fyrir 10 manns og 4 pinkulítil herbergi með hörðum rúmum. Svo eru 3 herbergi inn í aðalhúsinu, en húsinu er skipt í hluta, okkar hluta og hluta „yfirstéttarinnar". Okkur er bannaður aðgangur inn í flotta hlutann svo okkar eina aðstaða er eldhúsið og herbergið og svo baðherbergi að sjálfsögðu. Auðvitað deila þau ekki baðherbergi með okkur, það væri fásinna. Enda er okkar baðherbergi með sturtu sem sprautar pissubunu og rekur ferðahótel fyrir kóngulær.
  Þið getið ekki ímyndað ykkur gleðina í því að vakna fersk kl hálf sjö á morgnana, bursta tennurnar og þurrka sér um munninn með handklæðinu og stara beint í augun á Kalla litla kónguló.
  En allavega, okkar „movie nights" eru því inn í litla eldhúsinu okkar með glugganum sem er að detta af, troðið út úr dyrum, á hörðu stólunum horfandi á 9 tommu sjónvarpið hennar Cherylea.

Kalli litli kónguló... við erum orðin ansi náin núna... 

• 4. Ég hélt að ég væri skipulögð manneskja. En guð minn góður hvað ég veit ekki þýðingu orðsins lengur miðað við þetta hérna. Það þarf allt að vera nákvæmlega eins og stendur á listanum og það eru reglur um þetta og reglur um hitt. Ég hef greinilega bara verið eitthvað ímyndunarveik þegar ég hélt að ég væri skipulögð og vildi vera með lista. Hérna er ég hreinlega happy go lucky týpan.
  Og það „fyndna" við þetta allt saman er að það eru svo margar reglur og skyldur, sem nýju fólki er ekkert sagt af „gamla liðinu", heldur er bara beðið eftir að það spottast og öskrað er á þau. Eins og t.d. notaði ég eina undirábreiðu undir hnakkinn í 3 daga í tímunum. Enginn sagði neitt við mig fyrr en í gær að þetta hafi verið einkaundirábreiðan hennar Serenu, að við megum alls ekki nota hana og ég væri heppin að Serena hafi ekki séð mig nota hana. Halló... hvernig væri að útskýra fyrir mannig hvað má nota og hvað ekki?
  
  Það má svo ekki nota þessar legghlífar þar sem þetta eru legghlífarnar hennar Lucy og hún vill ekki lána þær, það má ekki teyma hest í gegnum stallion yard, það má alls ekki kemba taglinu á hrossunum og það má svo ekki tala við David þegar hann er á hestbaki þar sem það truflar einbeitninguna hans... (ég varð fyrir því óláni að verða í hana „mental space" á röngum tíma (hann var ekki einu sinni á hestbaki), ég fékk alveg að heyra hvað ég var heilalaus og hugsanalaus eftir á...)

 

• 5. Hvað gert er mikið mál úr öllu saman. Einsog t.d. þá slapp Fiesta (trippi) út úr reiðhöllinni þegar það var verið að lónsera hana og hljóp með allar græjurnar út á einhvað tún. Við náðum henni á hálftíma og ekkert mál, no harm done. En málið sem var gert úr þessu og öskrin sem greyið Tereza þurfti að þola var soldið pirrandi. Ef það bregður einhverju út af hérna er alltaf rosalegt mál gert úr því. Og það er ekki bara gert mál úr einhverju af yfirvaldinu því fólkið hérna (hinir nemendurnir) verður svaka móðgað ef maður gelymir að taka út ruslið eða asnast til að gera eitthvað.
  
  Attitúdið hjá mörgum nemendunum hérna er líka svolítið furðulegt þar sem ég held (mín persónulega skoðun) að flestir sem hafa verið hérna frekar lengi séu orðnir frekar bitrir á þessu öllu saman hérna, en hanga bara hérna út af reiðkennslunni. Og við, nýja fólkið, fáum þennan biturleika beint í andlitið.
  Án djóks, þá þolir ekki „gamla liðið" að fá nýtt fólk, þar sem það veit ekki neitt og þau nenna ekki að standa í því og nenna ekki að kynnast fleirum. Því verða stundum einhverja grúppur með gmla og nýja liðinu sem er alveg fáránlegt. Á yfirborðinu líkar öllum vel við alla en það er skal ég segja ykkur ekki langt í dissið og pirringinn. Og þetta andrúmsloft er stundum ekki skemmtilegt, það get ég fullvissað ykkur um.
  En annað sem ég et fullvissað ykkur um að ef ekki væri fyrir fólkið hérna væri þetta ekkert líf =) Ég held því að ég eigi alveg eftir að sakna liðsins þegar ég fer...

Tereza og cherylea með alveg svakalegan svip... =D haha 

• 6. Hestarnir eru algjörlega út í hött. Flest hrossin hérna búa í hesthúsinu sínu 24/7 og fá ekki að fara út nema á walkerið og til að verða riðið.
  Þau fá aldrei að fara út á tún eða í gerði. Þess vegna eru ótrúlega mörg (eða flestöll) hrossin hérna hundleiðinleg og fúl. Ef maður labbar t.d. fram hjá sumum finnur maður allt í einu bara gripið í hettuna hjá manni, eða maður er bitinn í handleggin, bara svona af því að hesturinn hefur ekkert að gera.
  Svo eru þau öll frekar hrifin af því að éta taumana sem maður teymir þau með, og sérstaklega keðjurnar á taumunum. Þau eru öll svo veraldarhrædd að ef einn fugl situr á grein fá þau hjartaáfall og byrja hrekkja í hringi í kringum mann. Sum hrossin eru meira segja hrifin af því að snúa rassgatinu að manni og sparka ef þau nenna ekki að koma.
  Semsagt : sum þessara hrossa eru eins og ofvaxnir ofdekraðir hundar sem bera ekki neina virðingu fyrir þeim sem er við hliðina á þeim. Ekki beint minn tebolli.

Ég er samt búin að eignast nokkur uppáhöld á meðal hrossana hérna, og þetta er eitt af þeim. Þetta er Grand Prix hesturinn hans Davids, Whistle. Hann er risinn hérna, en herðakamburinn á honum er bara ég veit ekki hvar. Whistle er algjört rassgat og lang besti hesturinn í umgengni hérna.


En þetta er held ég komið þessi listi með göllunum. Ég hef án efa gleymt einhverju og ég gæti eflaust útskýrt margt af þessu betur í töluðum orðum en ég ætla láta þetta duga þar sem ég vill ekki láta fólk halda að þetta sé eins og þrælahaldið í Egyptalandi við byggingu pýramídanna. Þetta er kannski ekki alveg jafn slæmt... hehe.

Inn á milli koma skemmtilegir dagar með fjölbreytileika og smá kryddi í tilveruna. Við fórum t.d. út á lífið um daginn í Hereford og við skemmtum okkur bara andskoti vel. Ég endaði þó með hakkaðar fætur þar sem Ellie datt niður stiga og bombaði hælnum á skónum sínum beint á fótinn á mér og í þokkabót var ég í 10 cm háum hælum. Ég var því nánast ófær um gang daginn eftir þegar ég vaknaði spræk kl hálfsjö.

Svo kíkti ég og Cherylea í Hereford um frídeginum okkar. Við fengum far frá Pavo sem dömpaði okkur af í einhverju iðnaðarhverfi og eftir að hafa spurst til vegar rötuðum við loksins eitthvað áleiðis. Okkar leið lá frámhjá Pizza Hut svo við skelltum okkur þar inn og fengum okkur hlaðborðið hjá þeim. Við átum svoleiðis á okkur gat að ég borðaði ekki meira það sem eftir var af deginum (var kl 1 um hádegið). Við kíktum á Main Streetið í Hereford og kíktum í búðirnar, en ég fann ekkert sem mig langaði að kaupa svo ég kom tómhent heim. Cherylea græddi þó meira á þessari ferð en ég þar sem hún var að sækja um vinnu á nokkrum pöbbum og svo keypti hún sér geggjaða skó á eitt pund í Primemark.

Anyhow... þá er komið að lista kostina...Ekki satt?

• 1. Öðruvísi reynsla. Sama hversu crappy mér finnst þetta vera þá mun ég búa að þessari reynslu alla mína ævi. Nú veit ég hvernig þetta er gert hérna á þessum klassísku stöðum hérna út í Bretlandi og nú hef ég smá reynslu af öðrum hestum en bara þeim íslenska.
  Mánuður hérna er allt í lagi, en ég held að ég myndi ekki geta verið hérna mikið lengur en það. Mánuður er góð reynsla sem ég set í farateskið. Ég fékk allavega að prófa að sitja stóra hesta =) Þó þeir hafi verið feitir og latir... ;)

 

• 2. Ég er orðin miklu betri í enskunni og þetta hefur hjálpað mér mikið með að tala enskuna og með orðaforðann. Þegar ég fer í Harvard háskóla á þessi enska öll eftir að gagnast mér :D

 

• 3. Ég er búin að kynnast fólki úr öllum heimshornum, t.d. Írlandi, Estóníu, Tékklandi, Ástralíu, Svíþjóð og Slóveníu. Það er bara búið að vera gaman að kynnast þessu fólki og kíkja á klúbbana í Bretlandi. Mér hefur allavega fundist langskemmtilegustu dagarnir þegar við gerum eitthvað saman, eins og að fara í vatnsblöðruslag, fara út að borða, labba í sjoppuna og kaupa sér ís og fara á djammið í Hereford. Fjölbreytnin skiptir nefnilega alveg svakalegu máli =)

 

• 4. Ég er komin með smá áhuga á að kynna mér dressage betur núna, en bara grunndótið svo ég geti notað það sem fimiæfingar í framtíðinni. Dressage er list þolinmæðarinnar í hestamennskunni þar sem harmónían og aginn skiptir öllu máli. Og það er alls ekki slæmt að hafa þennan aga yfir hestinum, en dressageknapar hafa algjör stjórn yfir hestinum.

Já... þetta er allavega svona það sem ég get pikkað upp úr þessari reynslu. Ég er reyndar orðin svo þreytt núna að einbeitningin er rólega að þokast í burtu. Svo ég held að ég láti þetta bara gott heita.
Ég vildi bara láta vita að það er von á mér á klakann eftir 2 daga, miðvikudaginn 16 júní um kvöldið. Þ.e.a.s. ef ég tek ekki vitlausa rútu eða missi af fluginu eða eitthvað...

En ef þið hafið áhuga á að lesa meira þá vill ég endilega benda ykkur á að fara á þessa síðu : http://living-spherically.blogspot.com/2009/06/this-is-process-of-learning-david.html en þetta er síðan hjá amersísku stelpunni Önnu. Hún segir nokkuð skemmtilega frá og hún tekur kannski fram einhverja hluti sem ég hef gleymt í sambandi við hvernig allt þetta fúnkerar hérna =)

Góða nótt! Og kommentið ef þið viljið lifa! Haha =D

Jæja, þá er ég komin til Bretlands... og einnig komin til Sheepcote.

Ef ég byrja bara á byrjuninni, en það var aðfaranótt 16 maí sem ég, mamma og pabbi fórum upp á flugvöll. Auður systir var svo yndisleg að keyra okkur og við værum mætt á flugvöllin kl 6 um morgunin. Flugvélin fór síðan í loftið kl 7:40 og ég steinsvaf mestan hluta leiðarinnar.
Við lentum á Heathrow um hádegið og fórum síðan á rútustöðina til að taka rútu til Watford (sem er einskonar úthverfi London), en þar vorum við komin með hótel. Við enduðum á að bíða eftir rútunni í eina og hálfa klst í engum smá vindi, en þetta bjargaðist allt saman.


Hótelið okkar í Watford

Við eyddum svo tveimur dögum í London og Watford og skoðuðum meðal annars Lestarstöðvarnar og Underground lestarnar (var mjög flott útsýni í Underground lestunum, svartur veggur hvert sem augað eygir...). Við fórum á Oxford Circus en þar er Oxford Street. Ég var að drepast úr hungri og því fórum við á Garfunkels og fengum okkur að borða. Ég fékk þessa dýrindis pizzu sem ég naut alveg í botn. Á meðan við vorum að borða er ég svona 98% viss um að ég hafi séð leikarann Andy Serkis (Gollum í „Lord og the Rings", „The Prestige" og „King Kong") labba framhjá!! Ég var bara að horfa randomly út um gluggann og labbar þá ekki einhver kunnuglegur gaur fyrir utan... og ég bara fæ algjört whipflash sem segir mér að þetta sé hinn eini sanni Andy Serkis! Ég sneri mig síðan næstum því úr hálsliðnum við að glápa á greyið gaurinn en hann horfði á mig eins og ég væri eitthvað mental...
En þetta gerist aðeins í Bretlandi og Ameríku gott fólk...Frægt fólk all over the place!
Synd að ég var ekki úti...þá hefði ég kannski stalkað gaurinn og beðið um eiginhandaráritun =)


Andy Serkis

Eftir matinn fórum við svo til Waterloo þar sem við fórum í „The London Eye" en það er svona risastórt „parísarhjól" þar sem maður getur séð yfir London. Þar á meðal var Big Ben, einhver kastali og svo einhvað fleira virkilega flott.


Einhver kastali og Big Ben


útsýni yfir hele London

Við ætluðum síðan að þjóta heim til að ná Eurovision en við náðum like 3 síðustu atriðunum þar sem við tókum vitlausa lest og fórum allt of hægt og stoppuðum á 2 mínútu fresti á leiðinni til Watford.
Og ég var ekkert smá ánægð með annað sætið... Sjúklega gjöðveikt... Allir vita að annað sætið er alltaf best, þar sem maður fær mikið credit en landið þarf samt ekki að punga út mörg hundruð milljónum til að halda sjóvið...



Svo auðvitað eins og Íslendingum einum er lagið, þá fundum við pöbb rétt hjá hótelinu (The Flag) en við vorum fastagestir þar í tæpa þrjá daga...Reyndar reif borðið gat á buxurnar mínar og ég fékk það bætt með heilli kókflösku, hvílíkt örlæti.


Fastapöbbinn okkar - The Flag


Pabbi á fullu að leika barþjón

Við skelltum okkur síðan með lest að skoða The London bridge, en þar fórum ég og mamma í eitthvað draugahús sem heitir víst The London Bridge Expirience. Þetta var frekar súrt draugahús, þar sem það voru bara lifandi leikarar að elta mann út um allt, en það var frekar óþægilegt actually...
Svo ætluðum við að vera ótrúlega anti-túristaleg og fórum í tveggja hæða bus til að fá bara smá innsýn í London án þess að fara bara á eitthvað sight-seen tour. Við enduðum í lengst út í rassgati, í hverfi sem held ég heitir Hackley og leit út fyrir að vera mikið fátækrahverfi þarna í London. Svakalega flott...
Við enduðum því á að hoppa út og taka bus til baka, en þessi bus ferð tók okkur tæpa tvo tíma. Við sáum samt helling af London sem á nú ekkert að vera eitthvað túristalegt við það, og í raun held ég að fólk búi yfirleitt ekkert allt of vel hérna í Bretlandi...(Fáið nánari útskýringar síðar)


Við ferðuðumst með svona...

Daginn eftir komu svo Stjáni og Hildur til UK, en pabbi fór með lest til Heathrow og „sótti" þau og náði ég bílaleigubílinn. Þeirra áætlun var semsagt að rúnta um Bretland á þeim 10 dögum sem þau ætla vera hérna. Á meðan fórum ég og mamma á High Streetið í Watford og mamma went completely nuts í búð sem kallast víst T.J.Hughes. Ég held án efa að hún hafi keypt alla heilu helvítis búðina á meðan ég rembdist eins og rjúpa við staur að reyna fá hana út og í einhverjar aðrar búðir... Þetta var ekki beint búð sem unglingur gæti hangið lengur en 5 mínútur inn í...
Það eina sem ég endaði því á að kaupa mér í þessu shopping trippi var bók (The Host), gúmmískór (þessir litríku og þægilegu) og X-men 1 og 2 special edition.

Pabbi, Sjáni og Hildur komu síðan á millia 2 og 3 og við fengum okkur, að vana, bita á Flagginu. Svo lögðum við af stað til Hereford á sæta silfurlitaða bílaleigubílnum okkar um 4 leytið. Ferðin tók um það bil 3-4 tíma í þessari blessuðu hægu umferð þar sem keyrðum bókstaflega á 30 km hraða mest alla leiðina. Svo bætti það ekki úr skák og reyndar var það mjög fyndið að Stjáni keyrði svolítið mikið vinstra megin á akgreininni svo að stundum munaði ekki miklu að við rækjumst í næsta bíl eða færum bara upp á gangstéttina. Það var síðan ekkert smá mikið vesen að leita af þessu pleisi (við vorum samt með GPS tæki) svo ég var ekki komin á Sheepcote fyrr  en um 8 leytið.

Ég deili semsagt herbergi með 24 ára stelpu sem heitir Tereza,  en hún er víst frá Tékklandi.  Svo eru nokkuð margir hérna í viðbót og það væri kannski líka gott að minnast á það að ég er yngst hérna. Það er semsagt Ellie (Ástralíu), Susie og Traylock (Írlandi), Cherylea (London), Sara (Svíþjóð), Katarina (Slóvenía), Minna (Estóníu) og svo auðvitað Tereza.
Svo er einnig Kara en hún er „headgirl" hérna og ég held að hún sé búin að vera hérna í heil 7-8 ár... Svo er það auðvitað David og Serena Pincus og dóttir þeirra Lucy.


Aðalhúsið...inngangurinn fyrir mig er fyrir aftan hjólhýsið

Aðstaðan hérna fyrir hrossin er frábær. Hrossin eru í risastórum stíum sem er opið út en það væri svona 3-4 íslenskum hestum troðið inn í eina svona stíu eins og þeir eru í. Svo er líka svona walker tæki sem hrossin eru sett í einu sinni á dag til að láta þau labba og fá smá hreyfingu. Þau fá reyndar eiginlega aldrei að fara út á tún eða er hleypt eitthvað út af viti, en sum fá það. Alls ekki mörg þó, sem mér finnst allsvakalegur galli hérna. Hrossunum leiðist svo og eru svo bitur á að vera alltaf læst inni að flest þeirra eru ekkert smá grumpy og eru alltaf að hóta manni að bíta mann eða jafnvel sparka.


Main yard


Wendy krúsídúlla


Back yard

Síðan er alveg fáránlegt hvað það er gert mikið mál úr öllu saman hérna... T.d. ef að maður þarf að teyma graðhest eitthvert, þá þurfa alltaf 2 manneskjur að vera hlið við hlið svona „ef" graðhesturinn skildi bara allt í einu flippa. Svo má alls ekki koma með annað hest inn á stallion yard sem á ekki heima þar, þar sem graðhestarnir gætu flippað INNI Í stíunum...
Svo er alveg stranglega bannað að gleyma að slökkva á walkernum ef enginn hestur er í honum, svo þurfa allir að vera með hjálm þegar graðhestur er leiddur að meri þó maður sé í 20 m fjarlægð. Ég skil það kannski þar sem þessi graðhestur varð completely mental þegar hann á merina og vissi hvað hann væri að fara gera og prjónaði út um allt eins og fáviti.

Jahh... you see what I'm getting at... þetta er ekki alveg svona happy go lucky eins og heima, allt miklu meira eftir to do listanum og eitthvað þannig. Ekkert spontant...

En þessi hross hérna eru ekkert smá stór og eiginlega miklu hættulegri en íslensku hrossin. Ég er t.d. tvisvar búin að láta traðka á mér hérna...og ég er með rosastóra marbletti þar sem það gerðist. Trúiði mér, ég er sko alveg hætt að finna fyrir því þegar íslenskur hestur traðkar á mér eða manneskja, en guð minn góður hvað þetta var vont!


Fóturinn á mér varð tvöfaldur og marið varð um tvisvar sinnum stærra...

Aðstaðan fyrir okkur er þó ekki alveg það glamourus... Ef þið mynduð sjá baðherbergið hérna mynduð þið hlaupa gargandi út... Þetta er eins og baðherbergi á Íslandi frá 1960 eða eitthvað, kóngulær út um allt og eldgamalt klósett. Herbergið er alveg kósý, samt ef það er mikill kuldi úti er það svo ótrúlega kalt og rakt hérna inni að það er ekki fyndið. Best bara að opna aldrei gluggan og þá kannski lifir maður...


Herbergið, rúmið mitt er þetta bleika...


Hið fallega og vel hirta klósett, með kóngulóm út um allt...

Tippical dagur hérna á Sheepcote er semsagt að vakna kl 06:45 (hef aldrei á minni stuttu ævi vaknað svona snemma nema við MJÖG sérstök tilefni)og ég á að vera mætt út kl 7. Það eru 4 „yardar" hérna en það er „main yard", „back yard", „stallion yard" og svo „pony yard". Ég er búin að vera á main yard síðan ég kom, en þar eru flest hrossin og mest að gerast. Við gefum semsagt hrossunum hey kl 7 og síðan setjum við sum hross í walkerið og mokum út. Svo erum við bara að setja hesta inn og af walkernum, sópa, moka og eitthvað tilfallandi þangað til kl 9. Á milli 9 og 10 er morgunmatur og yfirleitt rotast ég á milli 9:15 og 10. Frá kl 10-11 erum við bara að „skip out" en það þýðir að taka skítinn úr stíunum hjá hrossunum sem þau hafa skitið síðan um morgunin...( I know...) og svo erum við að kemba hrossunum og fylla heynet og fylla hjólbörurnar af heyi. Svo leggjum við á fyrir David eða Serenu ef þau fara á bak, sko tipp topp þjónusta hérna fyrir þau...
Á milli 11 og 12 erum við síðan að gera okkur reddý til að fara á hestbak, en það er alltaf sameiginlegur „lesson" kl 12.


Reiðhöllin og úti aðstaðan beint fyrir utan...

Undanfarið er ég búin að vera ríða hesti sem heitir Tom (Thomas) en hann er jarpskjóttur „cob" og er jafnstór og íslenskur hestur nema miklu feitari og breiðari. Tom er mjög fínn, en hann er soldið latur. Mér fannst þó allavega mjög ´fint að venjast aðeins öllu kerfinu á hesti sem ég er vön stærðinni.
Í dag reið ég hinsvegar brúnblesóttri meri sem heitir Beauty, en hún er svona „stór hestur" og virkilega löt. Það var ekkert ótrúlega skrítið að faraá svona stóran hest eins og ég hélt að það yrði en djöfull var erfitt að koma bykkjunni áfram. Svo er brokkið miklu hastara og erfiðara ásetu svo ég var þarna hoppandi út um allt. Davið bað mig þá um að láta hana gera „canter" en það er svona hægt stökk. Ég kom bykkjunni ekki áfram sama hvað ég reyndi og gerði mig að algjöru fífli.... Held mér líki barasta betur við Tom, feita pónýið mitt...


Tom


Algjör töffari...


Kal og Beauty (brúnblesótta)

En allavega... tíminn er semsagt búinn kl 1 en þá byrjar hádegismaturinn okkar. Svo kl 2 komum við aftur út og „skip out" (semsagt moka meiri skít) og svo kembum við þeim sem var riðið fyrr um daginn og gerum allskonar þannig. Svo er gefið um 4 leytið og um hálfimm er gefið fóðurbætir og þegar hrossin eru búin með það tökum við dallana úr stíunum og setjum ábreiðurnar á þá. Þá er dagurinn basicly bara búinn og ég fer inn og hangi í tölvunni...=)

Ég er bara ekki búin að hafa eirð í mér til að lesa t.d. eða gera eitthvað annað af viti. Ég þvoði t.d. fötin mín í fyrsta skipti núna bara um daginn, en ég er búin að vera hérna í rúmlega viku. Svo var ég einnig mjög dugleg á frídeginum mínum og ryksugaði herbergið mitt. Það er þó aðeins skárra en fyrr núna, en það þarf virkilega mikið til ef þetta herbergi ætti að verða tandurhreint...

Ég var allavega í fríi í gær, og ég ætlaði sko að sofa feitt út, en nei...ég var vöknuð um 8 leytið en náði að bylta mér og dotta til kl hálf tíu... Algjörlega ömurleg frammistaða. Ég er núna orðins vo vön að vakna svona snemma að það er ómögulegt að ætla fara sofa út, þar sem þú rotast alltaf um 11 leytið.

Föstudaginn í seinustu viku skelltum ég, Cherylea, Ellie, Sara, Susie og Tray út að borða í Hereford á stað sem heitir held ég Weatherspoon. Ég bjóst nú ekki við neinu meiru, en jújú... við enduðum á klúbbarölti og það var bara hörkustuð ;) Ég komst að því að malibu í kók er nýji uppáhalds drykkurinn minn, og svo er alveg syndsamlegur munur á að kaupa áfengi hérna og heima, og ÞRÁTT fyrir lélega gengið!
En allavega, þetta kvöld var bara ósköp ánægjulegt, þó það endaði nú á einhvern furðulegan hátt sem þarf ekkert nánar að taka fram, en ég varð ekkert smá þreytt daginn eftir. Skjátan hún Ellie var nógu heppin að hafa sinn off-day daginn eftir svo það var mikil öfund í hennar garð þann dag =)


Frá vinstri : Ég, Sara, Cherylea, Ellie og Traylock

En allavega... vildi bara láta ykkur vita að ég er ennþá lifandi og hef það bara ágætt. Þetta er fínt hérna, en ekkert eitthvað alveg eins og bjóst við...
Það sem mér finnst verst við þetta allt saman er hversu ófjölbreytt þetta allt er. Allir dagar eru eins að mestu leyti og maður gerir lítið annað en að moka, kemba, gefa hey og sópa. Best er þó að þetta er allt önnur reynsla fyrir mig og núna veit ég betur hvernig þetta er í öðrum löndum og því um líkt...Það er gott að búa að þeirri reynslu held ég.
Ég held samt að ég fari heim eitthvað fyrr en áætlað var þar þar sem ég veit alveg að ég meika ekkert allt sumarið svona. Spurning hvað maður gerir þegar maður kemur heim, en maður finnur bara út úr því. Ég veit allavega að mig langar aðeins að sjá meira en hrossaskít í allt sumar. Ég ætla því að koma heim eftir nokkrar vikur hérna í viðbót og fara ef til vill í hestaferðir og kannski fara bara að taka mín hross inn eða eitthvað...Þetta verður spennó... Ég ætla samt að njóta mín í botn hérna í Bretlandi á meðan ég verð hérna, enginnv afi á því!

En ég ætla fara rotast núna, svo ég geti vaknað aftur á morgun.
Endilega kommentið, svona fyrst ég  eyddi öllum kvöldinu mínu í að blogga fyrir ykkur og setja myndir =D

Á þessum tíma eftir 2 daga verð ég víst í hinu mikla Englandi að sötra bjór á pöbbunum og að skoða hele London! Gotta love it!

En eins og flestir vita, sem hafa eitthvað við mig að sælda allavega, er að för minni er nú heitið til Sheepcote, en það er víst svaka virtur reiðskóli þarna hið ytra með þeim virtu reiðkennurum, David og Serena Pincus. Þau kenna list dressúrsins eða „dressage" eins og alvöru Bretar segja það og eru eflaust mjög góð í því. Í bland við það að moka skít og kemba hestum fæ ég svo kennslu frá þessum reiðkennurum sem ég vona að verði skemmtilegt, eitthvað öðruvísi en komi samt að gagni við þjálfun íslenska hestsins. Það virkar víst ekkert annað en bara að taka á því og verða algjört „pró" í þessu dressage dæmi, ekkert kjaftæði.

Þetta er víst húsið (mynd sem ég fann á facebook)


Hereford - bærinn rétt hjá


Þetta er víst einn af þremur "yeard"um...(facebook)

Um daginn var Kiddi kallinn svo æðislegur að senda mér myndir af Sýn minni, en þar sem ég hef aldrei séð þessa dömu hreyfa sig voru þær eins og gjöf frá hinum miskunnarfulla guði. Mér finnst þessar myndir bara lofa nokkuð góðu og hún virðist alveg sem betur fer ætla fá þetta blessaða afturfótaskref sem fylgir Töfraættinni. Kiddi sagði að hún væri alveg hörkuefni, flugrúm og væri eflaust flugvökur líka. Nohh, þarna er ég bara komin með hvorki meira né minna en tvær fimmgangshryssur, what a joy!

Svo er ég alltaf jafn mikill stalker á netinu og hef því verið að fylgjast með föður Sýnar, honum Sjón frá Hákoti. Hann er nú kominn til Austurríkis í hendur nýja eiganda síns en þar sem netið er svo yndislegt og gerir manni kleift að leita að öllu, þá hef ég fundið nokkrar myndir af honum hið ytra.

Hérna er smá preview af Sýn og Sjón :

Sýn í stuði - öll tætt og sæt


Sjón frá Hákoti


Elska herðarnar!!

En nú er ég loksins búin í prófunum og komin í sumarfrí og ég er án efa að fíla það í tætlur! Ekki fleiri tvöfaldir stæ eða bók tímar, heldur einungis frelsið og hestaskíturinn! Ég held ég geti sagt með nokkurri staðfestu að ég hafi náð flestum prófunum (þetta væri frekar vandræðalegt statement ef ég hef síðan fallið á flest öllu) nema kannski stærðfræði, en það óguðlega fag hefur ætíð haft horn í síðu minni. Ég fer að hágrenja ef ég næ ekki þessari bölvuðu stærðfræði,því það er ekki mögulegur séns að ég sé að fara sitja yfir stæ 203 í fjarnámi í sumar, bara ekki séns.
Því er um að gera að vera bjartsýn og segja að ég hafi náð öllum prófunum með glæsibrag =D

Ég væri nú samt ekkert hissa á því að próftarnir væru bara eitt heljarstórt samsæri ríkistjórnarinnar um að fá öll ungmenni til að leggjast í þunglyndi og éta sig stútfull af nammi á meðan prófum stendur, sem vill svo til að sé besta leiðin til að bæta meiri líkamsfitu á sig. Annað eins hefur nú gerst í heiminum.... síðan er verið að tala um offituvandamál í heiminum, en ég  get lofað ykkur því að þetta er besta leiðin til að verða svo útroðin af fitu, þreytu og stressi að ef það væri til leið til að mæla fitu landsmanna þá myndi vogin fljúga upp úr öllu valdi í prófatörnum.
Kannski maður ætti bara að búa til öðruvísi Zeitgeist mynd... „Zeitgeist : Weight problems during exams hoax!"

En að einhverju allt öðru... Þá er ég búin að ákveða gegn minni betri vitund að halda Glóblesu þetta árið. Mín undirmeðvitund hefur víst farið á flug alveg sjálfstætt og sneitt frammhjá þeim hluta heilans sem styður rökhugsun og tekið þá ákvörðun að halda merinni undir Töfratittinn. Og það vill svo skemmtilega til að á meðan undirmeðvitundin var að taka þessa ákvörðun þá fóru hormónarnir að segja til sín og nú er ég orðin að þessari overexcited „ömmu" (kaldhæðnislegt...I know) sem getur ekki beðið eftir afkvæminu, þó að það sé ekki einu sinni búið að leggja grunnin að því. Ég er búin að gera lista yfir nöfn á folaldið, ég er búin að ákveða hvernig útlitið skal vera, liturinn og skapgerðin og svo á þetta helst að vera meri...
Greyið Glóblesa sem er bara að chilla í sínum haga í Þykkvabænum veit ekkert hvað bíður hennar. Ég efast nú samt stórlega um að hún fari að mótmæla eitthvað harðlega þar sem hún hefur nú áður haft mikið fyrir því að ná sér í drátt. Hoppað yfir nokkrar girðingar og skurði, ekkert stórmál neitt. Bara sprautað tvisvar úr henni fylið þar sem sá getnaðarlegi var faðir hennar, en ég hef það sterklega á tilfinningunni að afkvæmið hefði átt frekar erfitt greyið. Talandi um sifjaspell....

Glóblesa - taka smá ull á þetta...

En sá sem fær þann heiður að fá að hoppa upp á Glóblesu er sótrauður 3 vetra foli undan Töfra frá Kjartansstöðum. Spurning hvort honum takist að tjónka við þessa meri þar sem hún getur verið soddan tussa stundum. Ég og Linda Karen fórum um daginn á Kjartansstaði og skoðuðum þann sótrauða ásamt einum brúnum og smelltum af nokkrum myndum, svo endilega share hvað ykkur finnst um stóðhestaefnið. Ekki láta mig halda undir drasl fólk! Það er bara cuel =P (Ég held nú samt að ég myndi gera það hvað sem ykkur finnst...)

Erum við að tala um rými eða??

Svo verð ég að gerast smá þjóðleg... og hrósa Jóhönnu Guðrúnu (aldrei hélt ég að ég myndi upplifa það) fyrir frábæra frammistöðu í Moskvu í gærkveldi þar sem hún flutti framlag Íslendinga í Eurovision. Mér fannst þetta bara eitt af bestu flutningum kvöldsins (án þess að reyna vera hlutdræg) þar sem mér fannst þetta einfalt, fallegt svið og ekki ruglandi melódía.
Vonandi gengur okkur síða vel á laugardaginn en ætlunin er að lauma sér á einhvern pöbb í UK sem sýnir þetta... spurning hvernig það á eftir að ganga.

En að lokum, þá vill ég spyrja álits á nokkrum nöfnum sem ég ætla nefna frumburðinn minn =D ( I aldready know að ég er lúði, svo vinsamlegast þurfiði ekki að taka það fram)

Merar :
Diljá - Djörfung - Freisting - Frostrós - Hending - Hera - Hylling - Korka - Melrós - Ólga - Prýði - Salka - Sókn - Rausn - Vaka - Vorrós - Vænting - Völva - Valka

Hestar :
Bjarki - Breki - Drómi - Dökkvi - Darri - Fáfnir - Frami - Fróði - Glæðir  - Hektor - Hljómur - Hugi - ísak - Logi - Loki - Lokkur - Mímir - Nökkvi - Rökkvi - Sómi - Sölvi - Þengill


Ég fæ eitt svona stykki árið 2010!!!

Heyrðu, nú er alveg að koma sumar og þá eiga hugdetturnar það til að detta niður í hausinn á manni...
Einni svoleiðis laust nú niður í hausinn á mér í dag, en það er hvort ég eigi bara ekki að halda fröken Glóblesu undir graðhest núna í sumar!
Ég veit hvað mörg ykkar hugsa núna ; "Hvað ertu að spá stelpuskratti? Þú átt nú þegar 4 hross!". og ég geri mér fyllilega grein fyrir því að 4 hross er meira en nóg fyrir 17 stelpuskjátu, en mér til varnar þá er þetta soldið svona one time oppurtunity. Gæti svona mögulega kannski bara kannski haldið undir graðtitt undan Töfra frá Kjartansstöðum.
Og flest ykkar vita að ég hef soft spot fyrir hinum töfrandi Töfra frá Kjartansstöðum svo don't blame me...

Mig hefur alltaf langað að prófa fá folald unda Glóblesu og sjá hvernig sá gripur kemur út, þar sem ég held að merin geti alveg skilað ágætlega góðu ef hún fer undir rétta hestinn. Glóblesa er hágeng á tölti, frekar smástíg samt og með hjartarháls. Því þarf hún hest með rúmt tölt, vel settan háls og með styttra bak en hún. Draumahrossið mitt væri nefnilega með persónuleikann hennar Glóblesu minnar, hennar fas og fínleika, en með betri byggingu og með betur settar herðar. Hann þyrfti einnig að vera með góðar grunngangtegundir og helst 5-gangs svo ég fengi ekki annan brokkstamp.

En þetta kemur víst allt í ljós, ég á nú einu sinni 2 merar til viðbótar sem ég get sett undir eftir nokkur ár, en ég er alveg handviss um að ég ætla halda Glóblesu á næstu árum, ég vill fá litla Glóblesu 2 nema með betri byggingu!

Svo finnst mér algjör synd hversu margir góðir graðhestar eru að fara út landi eða fóru úr landi árið 2008. Krummi frá Blesastöðum er farinn út, Möller frá Blesastöðum er á leiðinni út, Örn frá Efri-Gegnishólum farinn út og einnig Rökkvi frá Hárlaugsstöðum. Þetta eru allt hestar sem ég hefði vel getað hugsað mér að nota í framtíðinni en nei, þeim er bara skellt út við fyrsta tilboð! Mér finnst að við eigum að halda eftir Orralausu hrossunum á landinu en dæla Orrahausunum út svo landið verði með eitthvað annað en arfhreina Orrakynslóð.

En nú ætla ég fyrir alvöru að bæta fleiri myndum inn á þessa blessuðu síðu, enda myndirnar síðan síðast ekki ennþá komnar inn.
Og fyrir þá sem eru áhugasamir um Bretlandsförina mína, þá fer ég út eftir 16 og hálfan dag og ætla reyna vera duglega að skrásetja dvöl mína hið ytra. Myndirnar fara eflaust bara á fjésbókina þar sem ég nenni ekki alltaf að setja þær allar inn hérna. 
Og eitt fyndnasta í heimi! Ég fann facebook grúppu með liði sem hefur verið þarna á Sheepcote og myndir og allt! Það er komin enginn smá fiðringur í magann á mér núna maður!

Prófin eru líka byrjuð, fór í Excel próf í dag, og gekk bara mun betur en ég þorði að vona. Svo á ég nú að vera læra fyrir enskuprófið sem er á morgun, en einhvernveginn kann ég bara ekki að læra fyrir ensku, svo ég er bara í góðu róli hérna horfandi á Gossip Girl og bloggandi, algjör tossi I know.

En ég ætla þá ekki að hafa þetta lengra að sinni og reyna fara læra hið glæsta tungumáli, enskuna.

Hver veit nema ég verði bara komin til UK næst þegar ég hripa eitthvað hér niður! ;) 



Kveðja, Hrafnhildur ljóshærða!

 
Eins og svo margir Íslendingar þá spái ég stundum í þessu ástandi sem við lifum í á þessari guðsvoluðu eyju hérna langt út í Atlantshafi. Undanfarið hef ég verið að spá og spegúlera í þessu öllu saman og  fór allt í einu að velta fyrir mér hver væri ábyrgður að þesum ósköpum? Og afhverju í andskotanum þurfa þeir ábyrgu ekkert að gjalda?
Nú... og þá datt nafnið Davíð Oddson niður í hausinn á mér, enda er hann alveg blásaklaus að eigin sök (nei afsakið... „sögn") og segist ekki hafa átt neinn þátt í þessu. Ég er hins vegar á öðru máli, hvernig getur verið að sjálfur Seðlabankastjóri Íslands hafi ekki vitað af eitthverju svona, og þó hann hafi vitað það og „varað við þessu" eins og hann segir að hann hafi gert, afhverju gekk hann ekki lengra með það að segja fólki þetta? Ekki vissi ég af þessu... að Ísland gæti verið að fara á hausinn?

Í fyrsta lagi og það sem er mest fáránlegt er að sökudólgarnir að þessu rugli eru bara vappandi um í sínum einkaflugvélum og BMW ENNÞÁ, meðan kreppan bitnar á average Joe (okkur þ.e.a.s.) og fólk getur rétt svo skrimt út mánuðinn. Engum er haldið ábyrgum, enginn er dæmdur fyrir neitt fjársvik og Davíð Oddson er ennþá leikandi lausum hala, með sínar milljónir í eftirlaun og reynandi að gera allt vitlaust allsstaðar. Fyrirgefiði mér, en ég ætla bara að segja það straight út, en mér finnst Davíð Oddson vera asni. Hann lítur ekki einungis út fyrir að vera asni, heldur lætur hann þannig líka. Það liggur við að maður heyri ekkert nema hrín þegar þessi blessaði skratti opnar á sér kjaftinn.

Nú fer fólk að spurja sig, hvað gerði Davíð Oddson eiginlega? Ég verð að vera hreinskilin og segja að hann gerði mér ekkert persónulega, og reyndar hef ég ekki eins góða hugmynd og ég vildi um hvaða skandal hann olli, en eitt er víst að sá  skandall var mikill! Þessi maður var einn af fáum sem náðu að setja heilt land á hausinn!
Mér er víst sagt að hann hafi verið frumkvöðullinn að einkavæðingu bankanna, sem olli því að bankarnir gengu berserksgang og lánuðu öllum jafnvel þó peningurinn fyrir því væri ekki fyrir hendi. Hann hafi semsagt bara setið þarna og horft á og verið ekkert að spá í hvað allir millarnir væru að leika sér að. Eða bara hreinlega að hann hafi tekið þátt í því...? Stórt er spurt.

Davíð Oddson er mjög klókur maður, því getur enginn, ekki einu sinni heimsspekingur eða viðskiptafræðingur, neitað. Hann er með fágæta orðsnilli og fær fólk fljótt á sitt band, það er augljóst miðað við þá Sjálfstæðismenn sem hanga ennþá utan á honum eins og hundar á beinum þrátt fyrir allt þetta endemis rugl. Það sem mér fannst mest sanna hvað Davíð væri þrjóskur og treggáfaður maður (á annarra manna álit þá, engin tenging við almennar gáfur mannsins), var að þrátt fyrir ítrekar beiðnir frá stjórnmálamönnum (bara Jóhönnu reyndar, enginn hinna þorði að sparka honum út úr fjármálaeftirlitinu, hann hlýtur að hafa alveg deadly augnaráð fyrst fólk þorði ekki að gera neitt) og allri heilu helvítis þjóðinni,þá vildi þessi maður ekki víkja  úr starfi.
Það liggur við að það hafi þurft að bera hann út á börum, hann var svo límdur við hásætið sitt. Enda ekkert skrítið, það er örugglega betra að vera seðlabankastjóri heldur en gamall forsætisráðherra á eftirlaunum.

Semsagt... gæti stórmennskubrjálæði Davíð Oddsonar og fleira fávita verið ástæðan fyrir því að amma mín, foreldrar mínir, ég, börnin mín, barnabörnin mín og jafnvel barnabarnabörn erum skuldsett til æviloka? Eigum við bara að sitja hjá og sætta okkur við það að það eru rúmlega 2 milljóna skuld á hvern landsmann vegna Icesave (ekki að það sé honum að kenna), já..jafnvel þó að sá landsmaður sé 2 vikna eða áttræður. Munu Íslendingar láta einhverja taka ábyrgð á þessum fávitaskap eða ætlum við bara að brosa sólheimabrosinu út í heiminn?
Ég mun sko hreinlega ekki láta einhvern Davíð Oddson og Davíð Oddson's wannabes skuldsetja mig, fyrr flyt ég úr landi! Og hafðu það Davíð, þú munt sitja hérna einn eftir með krumlurnar hangandi í gömlu krónunni.

Nú tek ég bara fram að þetta er einungis smá léttúð með grín ívafi sem enginn ætti að taka of alvarlega. Auðvitað er Dabbi kallinn ekki einn valdur að þessu, en greyið má eiga það að það eru fáir Íslendingar ánægðir með hann eins og staðan er í dag. Ef einhverjir yrðu látnir axla ábyrgð vegna þessa finnst mér að Davíð ætti að gefa sinn skerf, en ég veit fullvel að þetta er ekki einungis honum að kenna. Vandamálið er bara að hann fer ósköp mikið í mínar fínustu taugar, ætli það hafi ekki verið ástæðan fyrir að ég fór eitthvað að babbla um hann.

Úff... Ég bara varð að nöldra smá, ég hef verið að velta þessu lengi fyrir mér og finnst ennþá fáránlegt afhverju Davíð og FLEIRI sökudólgar eru bara í góðum fíling heima hjá sér með sinn kaffibolla og lesandi moggann? Ef einhver svara þessari spurningu vel þá er ég hætt að nöldra um málefni sem koma mér ekkert við...



Eeen að léttari efnum... Þá eru páskarnir komnir og farnir. Ég skellti mér upp í bústað á miðvikudagskvöldið 8 apríl og kom heim 13 apríl. Missti því miður bara af hörkupartýi var mér sagt. En það vildi svo til að öll fjölskyldan var þarna í bústaðnum samankomin; ég, foreldrar mínir, systkini mín og börnin þeirra, við vorum semsagt 7 fullorðin og 5 yngri strákar en 8 ára... Imagine the fun people!
Það gekk svona upp af ofan, en að vakna kl hálf átta við barnaöskur, éta loads af nammi og páskaeggjum og éta góðan mat er alltaf mjög gaman -  en þó í hófi. =)


Vordís fegurðardrottning


Engir smá taktar í minni

Svo eftir að hafa nuðað og suðað í minni heittelskuðu móður fórum við og skoðuðum litlu aparassana mína (trippin mín) og mér fannst það ekkert smá gaman! Vordís er búin að þroskast alveg heil ósköp og hún var sko alveg að vilja sniffa svona aðeins af manni. Þessi litla dvöl þá þarna um árið hefur þá gert smá gagn! En Fálki... já, Fálki leit eiginlega ekki jafnvel út og Vordís... Hann leit frekar svona út eins og róni.
Hann var drulluloðinn, tættur og með allt of stórt rassgat og lítinn haus XD. Þetta var rosalega fyndið að sjá hann þar sem hlutföllin eru fokin út um gluggan um stundarsakir hjá honum.


Ekkert spenntur fyrir því að tala við mann


Og hljóp að lokum bara í burtu =P

Svo var Auður systir svo yndisleg að koma með mér að skoða nýjasta gripinn, hana Sýn. Hún var nú frekar stygg (eins og flest folöld eru) og vildi lítið láta mynda sig, en ég náði að smella af nokkrum. Þær verða bara að duga eins og er.

Sýn - nýjasti gripurinn


Smá andlitsmynd - ekkert smá bitchy look XD

Núna eru síðan bara mánuður upp á dag þangað til ég fer út til Bretlands! Þetta er ekkert smá fljótt að líða, þessi tími. Prófin byrja eftir tæpar tvær vikur, og ég er á góðri leið með að falla í bókfærslu og stærðfræði. Þessi tvö fög eru ekki mín fög... hvað er ég eiginlega að gera í VERSLUNARskólanum? Ég spyr nú bara...

En maður er nú alltaf að reyna skapa sér atvinnu á þessum síðustu og verstu tímum. Það vill svo til að ég er farin að hreyfa einhverja gráa meri fyrir eina konu. Merin var bara fín mestan hlutann nema með einhverja leiðinlega frekju og vilja rjúka heim í kanínuhoppum, en það er svona, monningar eru monningar, and I need'em ;D

En það gengur svona allt í lagi með Glóblesu, hún er orðin svo vaxin greyið að það gerir henni örugglega erfiðara fyrir. Hefði þurft að járna hana fyrir löngu, en þar sem það eru núna bara 2 vikur þangað til hún fer út vil ég ekki eyða pening í það. Loksins fær greyið merin langt sumarfrí, hún á sko alveg örugglega eftir að njóta þess í ystu æsar =)
Spurning hvort maður eigi að henda henni undir hest?? =P Það má vel pæla í því =D

En já, ætli ég sé kki búin að röfla alveg nóg í kvöld, ætla nú að reyna blogga áður en ég fer út, þrátt fyrir allt stressið í kringum prófin og svona =)

Og ein svona krúttó mynd að lokum...

Já... Þá er kannski einna helst að segja frá því að nýr unglingaklúbbur hefur tekið til starfa í Fák, og sú stjórn ætlar sko að taka til hendinni og leita greipar sópa um félagið og pikka upp krakka hér og þar.

Til að orða þetta á ögn málefnalegri hátt, þá er búið að stofna nýjan æskulýðsklúbb í hestamannafélaginu Fák. Klúbburinn ber nafnið Unglingaklúbbur Fáks, og er ég víst komin í stjórnina í þeim klúbbi. Sá klúbbur ætlar sér stóra hluti en ef fólk vill kynna sér hann, þá er bara að smella sér á þessa síðu fljótlega þvi von bráðar kemur tengill á síðuna ;)



Stjórn Unglingaklúbbs Fáks - algjörir snillingar!
Frá vinstri : Ég, Viktoría, Sigrún, Hrafn og loks Eyrún (allir á gæðingunum)

En við í Unglingaklúbb Fáks ætlum síðan að halda smalamót næstkomandi sunnudag, í Reiðhöllinni Víðidal.
Knapafundur er á föstudaginn og ef einhvern hefur áhuga á að keppa er skyldumæting á knapafundinn, skráning og upplýsingar verða þar. Þetta verður gúrmei...! Mætiði!

Anyways... að öðru... þá bara er búið að ganga sækó vel með Glóblesu mína =D Ég er bara orðlaus, þar sem í vikunni þar áður gekk allt á afturfótunum! Alveg ótrúlegt hvernig þessi blessaða meri er, en mér þykir svo vænt um hana að allt svona details eru ekki til umræðu.
Svo er hún alveg hreint ótrúleg, en um daginn komu litlu frændur mínir, þeir Aðalsteinn og Markús upp í hesthús og fengu að fara á hestbak. Glóblesa (og strákarnir reyndar líka) stóðu sig eins og hetjur og allt gekk þetta áfallalaust fyrir sig. Gaman að reyna smita hestabakteríuna áfram til einhverra í familíunni!



Markús hestasnilli, bara merin flottari undir honum en mér =P



Bræðurnir saman; Markús og Aðalsteinn, og afi gamli fékk af fljóta með



Þetta er víst hesthúsið sem ég er í, alveg ótrúlega kósy pleis



Glóblesa alveg að fíla sig hérna...

Og það virðist bara sem óheppnin elti mig á röndum! Það er LÍKA búið að stelpa iPodinum mínum, en ég var í ræktinni seinasta þriðjudag og horfi ekki á iPodinn í 5 min og þá var hann horfinn í búningsklefanum! Það er greinilega ekki nóg að láta stela af mér síma og myndavél, iPodinn þurfti líka að fylgja!
Þá er búið að stela af mér myndavél, síma og iPod allt á innan við hálfu ári. Ojj segi ég nú bara... Life is SO unfair!

En nú er ég orðin svo spennt á að komast til Bretlands að ég tel niður dagana, en í dag eru ákkúrat 7 vikur og 5 dagar þangað til ég fer út! =O
Eins og sönnum túrista sæmir þá er ég búin að liggja á netinu að reyna finna upplýsingar um pleisið, gúgglaði alveg eins og brjálæðingur og svo notaði meira að segja google earth til að finna staðsetninguna og umhverfið og svona. Og ég komst að því að þetta er í Bartestree sem er svona á stærð við Þykkvabæinn, lítið krúttlegt samfélag og svo eru 10 min keyrsla í bæinn Hereford =) Hreint ekki slæmt.
Og getiði hvað ég fann! Blogg hjá amerískri gellu sem var þarna! Vá hvað það hefur bjargað mér alveg... Maður fékk svona aðeins að sjá inní hvernig þetta væri og hver dagskráin væri og svona og ég er bara orðin nett spennt fyrir þessu!



Og ef fólk vill að ég haldi áfram þessari bloggvitleysu verður fólk að fara commenta! Give me some credit guys! =P

Læt fylgja nokkrar myndir fljóta með...



Þau eru öll alveg æðisleg krútt, ég alveg að fíla mig ekkert smá artí



Úff...wild animal =P



Haha...já þið megið hlæja.... Við Blesa í ágúst 2005

Jæja, þá eru bara rúmlega tveir mánuðir þangað til ég fer út til Bretlands! Fiðringurinn alveg hérna í hámarki sjáiði til... =)

En eins og þið kannski vitið frá fyrri bloggfærslu að þá fór í í heimsókn austur til Kidda, en það sem ég gleymdi að segja í miðjum spenningnum yfir því að vera búin að fá nýja meri, að þá tók ég nokkrar (a lot!) myndir af Vordísi og Fálka.
Vá hvað þau eru orðin stór!
Fálki næstum bara jafnstór og Vordís og bæði loðin eins og ísbirnir!
Ég tók Vordísi inn seinasta vor og var með hana inn í mánuð. Ég náði reyndar ekki að gera hana mjög spaka þar sem ég var í miðjum prófum en eitthvað gagn virðist það hafa gert þar sem hún rölti eitthvað forvitnislega til mín. Þá prófaði ég nammitrikkið og það virkaði! Merina át bara mjög róleg og sátt nammi úr lófanum á mér og bræddi alveg mitt litla hjarta. Algjör rúsína!


Ekki alveg að vilja tala við mig fyrst...


Sæta sæta


Erum við að tala um artý mynd eða hvað?


Fálki stóra babyface


Hann er alveg nokkuð stór já... náði samt ekkert geðveikum myndum af honum

En já, það gengur svona ágætlega með Glóblesu blessunina. Hún er samt ennþá mjög stíf á hægri hliðinni sem gerir mér mjög erfitt fyrir þar sem hægri handleggurinn er svona 5x stærri en sá vinstri... muscels people!
Þetta kemur allt með kalda vatninu I suppose =)

Skólinn gengur svona alltílæ... er samt orðin ALLT of löt við heimavinnuna, og líka að fylgjast með í tímum for that matter, voandi bara þrauka ég út þessa önn án þess að taka bara hópfall á alla áfangana.
Það er nefnilega mjög crucial fyrir mig að ná öllum prófunum núna í vor, hverju einu og einasta, þar sem endurtökuprófin eru eitthvað seinna en þá verð ég farin út!
Seinasta prófið er semsagt 15 maí og ég fer út kl 7 um morgunin 16 maí... erum við að tala um þreytta manneskju... með 2 vikna próftörn að baki ða fara vakna kl 4 um morgunin, úff. Það er nú samt ekki hægt annað en að hlakka til, svo ég kvarta ekki!

Heyrðu já..þá er bara lítið annað að segja nema þá að ég er að fara setja fleiri myndir af hápunktunum í lífi mínu (how eventful life right?), en það eru hrossin mín... sem nú eru orðin FJÖGUR talsins! =D
Er líka búin að gera ógeðslega flott ættartré hjá Sýn... með myndum og öllu! svo check it or be square ;D

Until next time,

Heyrðu... ég á nú bara orðið stóð get ég sagt ykkur.... því ég var að fá nýja meri!

Sú heppna kallast Sýn frá Smáratúni og er sú gella leirljósblesótt hvorki meira né minna! Já, þið megið eiga ykkar stund í að öfunda mig  haha!

Ég er ekkert smá ánægð með að fá þessa meri! Liturinn er GEÐVEIKUR og svo er ættin ennþá GEÐVEIKARI en hún er undan Sjón frá Hákoti sem er undan Töfra frá Kjartansstöðum en það vill svo til að Töfri er uppáhaldskynbótahesturinn minn!
Svo er hún einnig með mikið af Kirkjubæjarhrossum í sér, en þau eru líka geðveik! Þar má nefna Þátt frá Kirkjubæ, Bellu frá Birkjubæ (efst á LM '98), Brellu frá Kirkjubæ, Öngull frá Kirkjubæ og þannig mætti lengi telja!

Ætla skella þeim myndum sem ég á af henni hér inná, en þær eru því miður ekki margar. Ég ætla þó að vera fljót að bæta út úr því á næstu vikum =D

Venlig hilsen....



Litla sæta rassgat...nýlega köstuð í maí 2008



Pabbi hennar, Sjón frá Hákoti Töfrasonur, í stuði



Sýn í haust :)